απ τα κόκκαλα βγαλμένη*

 

 

 

 

όλα  για  πούλημα  λοιπόν

το  σκοπευτήριο  της  Καισαριανής  πωλείται

ενδιαφέρον  για  την  αγορά  του  έδειξε  το  4ο  Ράιχ

το  σκοπευτήριο  της  Καισαριανής  πωλείται

και  η  σκόνη  που  εσκέπαζε  μαγιάτικα  την  πόλη

δεν  ήτανε  απ  την  Αφρική -  Africa  korps  την  είπαν

το  σκοπευτήριο  της  Καισαριανής  πωλείται

και  τι  με  νοιάζει  εμένα – εγώ  σκοπευτής  δεν  είμαι

το  σκοπευτήριο  της  Καισαριανής  πωλείται

κι  αυτοί  ζητούσανε  τα  μάρμαρα - τα  κνώδαλα  της  σήψης

το  σκοπευτήριο  της  Καισαριανής  πωλείται

από  τη  λήθη  ξύπνησαν  μνήμες  να  καταλάβουν

το  σκοπευτήριο  της  Καισαριανής  πωλείται

της  Ιστορίας  τα  χρονικά  οι  νικητές  κατά  πως  πρέπει  τους  τα   φτιάχνουν

ο  τ   πευκο  η  στο  ριο  ητς  αριανης  και  σ  αιτε  ι  πλω

Ο  Τ   ΠΕΥΚΟ  Η  ΣΤΟ  ΡΙΟ  ΗΤΣ  ΑΡΙΑΝΗΣ  ΚΑΙ  Σ  ΑΙΤΕ  Ι  ΠΛΩ

.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.

το  σκοπευτήριο  της  Καισαριανής  πωλείται

μα  τα  οστά  στην  Ιωνία  του  παππούλη  σκόρπια

και  η  γιαγιά  Ελένη  που  εκτελέστηκε  απ  τους  αλήτες  το  44  στα  19 της

εγγόνια  δεν  απέκτησε  μα   εμείς  γινόμασταν  δικά  της

τα  ψυχοσάββατα  που  η  μάνα  τη  μνημόνευε

κι  ο  θείος  Γιώργης  με  τα  ποδάρια  δίχως  ρίζες  ο  σακάτης

θαρρώ  τους  βλέπω  να  περνούν - Στην  Τροία  πάμε!  γνέφουν

στρατιά  ουράνια  ακολουθώ

δες  Δροσουλίτες  νικητές  - Στην  άκρη  να  περάσουν !

όλοι  τους  επαγώσανε  ρίχνουν  τα  μάτια  χάμω

επαραμέρησαν  βουβά  έπαψε  η  χαρά  τους

με  το  μωρό και  τον  τυφλό   γηραιό    πατέρα  του  στην  πλάτη

ο  Αινείας  τους  εκδικήθηκε

κι  οι  πωλητάδες  σε  κρύπτη  ελβετική  θάβουν  τα   γονικά  τους

 

απ   τα   κόκκαλα   βγαλμένη* 

καραβιές  φορτίων  με ανθρώπινα οστά από τη Σμύρνη  
αποτέλεσαν την πρώτη ύλη για να φτιαχτεί η περίφημη πορσελάνη Limoges και Bohemia

 

δες : Η Αγέλαστος Πέτρα (documentary)  Φίλιππος Κουτσαφτής

http://www.youtube.com/watch?v=sDpLllRiQMQ

Ενημέρωση για δωρεάν διανομή τροφίμων σε απόρους του Ιλίου

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΙΛΙΟΥ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Ενημέρωση για δωρεάν διανομή τροφίμων σε απόρους

πρόγραμμα ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ και ΤΡΟΦΙΜΩΝ

Ενημερώνουμε τους κατοίκους - δημότες του Δήμου Ιλίου ότι μέχρι την 31-5-13 μπορούν  να κάνουν αίτηση στις κοινωνικές υπηρεσίες του Δήμου (Νέστορος 101,τηλ:213 2030015-019) για να υπαχθούν στο πρόγραμμα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, δωρεάν διανομής τροφίμων (τυρί, ελαιόλαδο, ρύζι, ζυμαρικά).

Επειδή τα εισοδηματικά κριτήρια είναι τέτοια που μπορούν να ωφεληθούν πολλοί συμπολίτες μας και επειδή δεν έχει γίνει επαρκής ενημέρωση από τον Δήμο, προσπαθούμε να το επικοινωνήσουμε σε όσο το δυνατόν περισσότερους κατοίκους.

ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΙ του προγράμματος είναι:

Για ένα άπορο άτομο,  ατομικό εισόδημα 7.200 ευρώ

Για οικογένεια με 2 μέλη, εισόδημα έως 10.700 ευρώ

Για οικογένεια με 3 μέλη, εισόδημα έως 11.520 ευρώ(ζευγάρι με 1 παιδί)

Για οικογένεια με 4 μέλη, εισόδημα έως 14.400 ευρώ(ζευγάρι με 2 παιδιά)

Για οικογένεια με 5 μέλη, εισόδημα έως 17.280 ευρώ(ζευγάρι με 3 παιδιά)

Για κάθε προστατευόμενο μέλος  πέραν των 3, το εισόδημα προσαυξάνεται κατά 2.880 ευρώ. Σε περίπτωση μέλους της οικογένειας με αναπηρία άνω του 67%,προσαυξάνεται κατά 3.600 ευρώ.

Οι αιτήσεις και τα δικαιολογητικά θα πρέπει να κατατεθούν στις κοινωνικές υπηρεσίες του Δήμου.

 

Βοηθείστε να διαδοθεί.

Πρωτοβουλία  Πολιτών Ιλίου Αντίστασης και Αλληλεγγύης

Συντονιστικό Ζ. Πηγής

οι πληροφορίες είναι από

http://www.opekepe.gr/episitistikh.asp

http://www.opekepe.gr/doc/June2010/ΦΕΚ_414_Β_KYΑ_ΚΡΙΤΗΡΙΑ_ΕΠΙΛΕΞΙΜΟΤΗΤΑΣ_ΔΙΚΑΙΟΥΧΩΝ_ΔΩΡΕΑΝ_ΔΙΑΝΟΜΗΣ_2013.pdf

 ΦΕΚ_414_Β_KYΑ_ΚΡΙΤΗΡΙΑ_ΕΠΙΛΕΞΙΜΟΤΗΤΑΣ_ΔΙΚΑΙΟΥΧΩΝ_ΔΩΡΕΑΝ_ΔΙΑΝΟΜΗΣ_2013

http://www.ilion.gr/image/image_gallery?img_id=369763

http://www.flashnews.gr/page.ashx?pid=3&aid=124796&cid=299

η τιμή του αίματος

Oι χοιροβοσκοί είχαν ξεμείνει από λάσπη και κόπρο.

Με το ραβδί της Κίρκης τα απειλούσαν.

Αν σας αγγίξουμε με αυτό μπορεί και να ξαναγίνετε άνθρωποι.

Μα τόσο κόπο κάναμε να γίνουμε γουρούνια, να βρούμε ένα βοσκό, μια αγέλη, ένα χοιροστάσιο.

Όχι, όχι, να μη γίνουμε πάλι άνθρωποι! Δεν ήμασταν ποτέ. Η θέση μας είναι εδώ.

Γκρν, Γκρν γρύλλισαν ˙ και για να φανούν πιο πειστικά βούτηξαν στο βόρβορο.  

Τα γραβατοφορεμένα στίφη γουρουνιών καλωσόρισαν έναν ‘’ανέλπιστο εχθρό’’, πιο χρήσιμο κι απ τον καλύτερό τους φίλο, τα παιδιά με τα μαύρα.

Αφήστε να περάσουν είναι δικοί μας! Άπληστοι Χοιροβοσκοί κι Αδηφάγα Γουρούνια.

Τα γουρούνια στο κυνοβούλιό τους, γρύλλιζαν ανικανοποίητα. Διαισθάνονταν το φόβο της σφαγής. Κάθε φορά που αυτά κινδύνευαν, οι χοιροβοσκοί φρόντιζαν να τα προστατέψουν. Πότε με πολέμους, εμφύλιους και μη, πότε με δικτατορίες. Και τα γουρούνια αλώβητα την έβγαζαν καθαρή. Όσο καθαρή μπορούν να τη βγάλουν τα γουρούνια.

Κυλιούνταν στη λάσπη, την κόπρο και το αίμα. Των άλλων πάντοτε. Οι Χοιροβοσκοί  τα φρόντιζαν. Αυτά  Ήταν τα αγαπημένα τους γουρούνια. Αυτά  Έκαναν όλες τις βρωμοδουλειές για να μένουν Εκείνοι αθέατοι. Σαν όλα τα παμφάγα, τα γουρούνια κάποιες φορές ήταν τόσο ακόρεστα που τρώγονταν μεταξύ τους, ή μη έχοντας τι άλλο να φάνε, έτρωγαν τα περιττώματα τους. Τότε οι χοιροβοσκοί τα μάλωναν ή τα απειλούσαν με σφαγή. Ενίοτε θυσίαζαν τελετουργικά όποιο είχε αγριέψει ανεξέλεγκτα και ανθρώπιζε επικινδύνως.

 Στη θέα του ραβδιού της Κίρκης αυτά συνετίζονταν.

 Νάστε μονοιασμένα και υπάκουα για να περνάμε όλοι καλά, τους έλεγαν. Κι αυτά άλλαζαν σχηματισμούς κι αγέλες για να διατηρήσουν τις ισορροπίες. Διάλεγαν ιδεολογήματα και πινακίδες από έναν απίστευτο συνδυασμό που τους δίνονταν  για να διατηρηθεί η Τάξις. Οι χοιροβοσκοί το γνώριζαν αυτό και δεν ανησυχούσαν, γιατί  όσες πινακίδες κι όσα ιδεολογήματα κι αν εφεύρισκαν, τα γουρούνια παρέμεναν πάντοτε γουρούνια. Ακίνδυνα για τους χοιροβοσκούς ,επικίνδυνα για τους τριγύρω. Όμως,  που και που, για να τα κρατήσουν σε εγρήγορση και να τα κάνουν ακόμα πιο αδηφάγα, οι χοιροβοσκοί έβαζαν καινούργια κόπρο στο κυνοβούλιο και νέα πιο δυναμικά γουρουνάκια, πρόθυμα να αντικαταστήσουν τα γηραιά που ευδοκίμως ετερμάτιζαν την σταδιοδρομία τους.

Μάβρη  Γαβγή,  για  να  ξεβρωμίσει ο τόπος.

Αίμα και Τιμή. Κραυγάζει η  αγέλη.

Επιχείρηση Σκούπα. Για να ξεβρωμίσει ο τόπος.

Καλή φράση, αλλά για οδοκαθαριστές.

Η Μάβρη Γαβγή, το εγκληματικό δεκανίκι της νεοταξικής κυνοβουλευτικής δειμοκρατίας αλυχτά:

Αίμα μόνο για έλληνες. Να ξεβρωμίσει ο τόπος.

Κραυγάζει η αγέλη και κυλιέται στην κόπρο. Οι χοιροβοσκοί απολαμβάνουν. Αθέατοι.

Παραπίσω˙ ανέγγιχτα κι απρόσιτα τα Αφεντικά των χοιροβοσκών .

Αίμα  μόνο  από  Έλληνες. Απαιτούσαν.

Η τιμή του Αίματος ανέβαινε ανεξέλεγκτα στο Διεθνές πολιτικό χρηματιστήριο. Δικαιώματα άλλαζαν χέρια  εν ριπή οφθαλμού. Άπληστοι Χοιροβοσκοί έδιναν κι έπαιρναν συχαρίκια. Η κόπρος του Αυγεία αυγάταινε. Το άλλοθι που τόσο πολύ είχαν ανάγκη για να εξαγνιστεί η συμμορία της κυνοβουλευτικής δειμοκρατίας τους, κατασκευαζόταν εδώ και καιρό στα εργαστήρια κυβερνητικής των  Αφεντάδων. Έτοιμα πολλά σενάρια αναλόγως των περιστάσεων.

Δεν ήταν δα και τόσο δύσκολο. Αίμα, Τιμή, Λύση Τελική. Σε τόσες χώρες είχε ανεβεί η ίδια παράσταση, σιγά μην αποτύγχανε εδώ που το έδαφος είναι πάντα πρόσφορο.

Οι χοιροβοσκοί καμαρώνουν για τη νέα φουρνιά .

Νάτοι!  φοράνε μαύρα, για να μη φαίνονται οι βρωμιές τους.

Αίμα μόνο για έλληνες  γαβγίζουν .

Πείτε τους όχι. Αρνηθείτε.

Όχι στο ‘’ελληνικό αίμα τους’’ προφυλαχτείτε από το μολυσμένο ‘’ελληνικό αίμα τους’’

Δεν το έχουμε ανάγκη.

Άλλωστε

Στις   φλέβες   μας   κυλά   ΙΧΩΡ   και   όχι   αίμα.

Με το ραβδί της Κίρκης τα απειλούσαν.

Αν σας αγγίξουμε μ αυτό μπορεί και να ξαναγίνετε άνθρωποι.

Και  τότε  ξέρετε  τι  σας  περιμένει … είπαν  οι  χοιροβοσκοί

Και  τους  πέταξαν  κατάμουτρα  πολυκαιρισμένα  βιβλία  της  Ιστορίας  των  Ανθρώπων.

 

Στη θέα του ραβδιού της Κίρκης και της Ιστορίας αυτά συνετίζονταν.

 

δες και La surconsommation η υπερκατανάλωση - τα ανθρωποκατοικίδια

http://vimeo.com/57126054 

 

http://katoikoiiliou.blogspot.gr/2013/02/blog-post.html

 

Eurovision το τραγούδι του αγώνα που δε δόθηκε ποτέ

κάντε κλικ στην εικόνα και ακούστε ολόκληρο το cd

η εφημερίδα μας για κάθε κλικ χρεώνει 5 νέα γρόσια και τα προσφέρει
στην οργάνωση για την ανόρθωση του πεσμένου ώμου
του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη

Ανοιχτή συζήτηση για την ιδιωτικοποίηση του νερού

Κυριακή 19 Μαΐου στο Μοσχάτο

Την Κυριακή 19 Μαΐου στις 19.00, στην πλατεία Μεταμόρφωσης, στην κεντρική πλατεία του Μοσχάτου, η Κίνηση Πολιτών Μοσχάτου «Μεσοποταμία» οργανώνει ανοιχτή συζήτηση με μέλη του SAVEGREEKWATER για το θέμα της ιδιωτικοποίησης του νερού. Στην αρχή της συζήτησης θα γίνει προβολή του δεκάλεπτου γερμανικού «Μόνιτορ» με πληροφορίες για τον ρόλο της Κομισιόν στις ιδιωτικοποιήσεις καθώς και της 7λεπτης «No means No» παραγωγής worldgrapher.com σε συνεργασία με το SAVEGREEKWATER, που θα λειτουργήσουν ως έναυσμα για τη συζήτηση.

δες  και 

 http://www.savegreekwater.org/

 http://katoikoiiliou.blogspot.gr/2012/10/blog-post_31.html  (εις υγείαν ,το δ)

 

Ονειροπόλος, του Κώστα Καρυωτάκη

Ι

Δὲν ἤξερε ἂν ἦταν μικρόβιο ἢ ἀόρατος κακοποιός, ἢ ἀκόμη τίποτε ἄλλο. Ἐπίστευε ὅμως ὅτι ὁ Χρόνος ὑπῆρχε στὸ διάστημα. Εἶχε ἀρκετὲς ἀποδείξεις.

Κάποτε, σ᾿ ἕνα μακρινὸ ταξίδι του, τὸ βαπόρι πέρασε ἀπὸ τὸ λιμάνι μιᾶς ἐπαρχιακῆς πόλεως ὅπου εἶχε ζήσει μικρός. Ἐβγῆκε ἔξω, θέλοντας νὰ θυμηθεῖ τὴν παιδική του ζωή. Ἦταν Κυριακή. Στὴν πλατεία ἡ μπάντα ἔπαιζε κάποια ἰταλικὴ ὄπερα. Ὁ κόσμος ἔκανε βόλτες ἢ καθόταν στὸ καφενεῖο. Τὰ παιδιά, ὅσα δὲν ἔτρεχαν, παρακολουθοῦσαν τὶς κινήσεις τοῦ ἀρχιμουσικοῦ. Μιὰ μακαριότης ἐπλανᾶτο πάνω σ᾿ ὅλα.

Εἶδε τὸ πατρικό του σπίτι. Τὸν κῆπο. Τὴν ταράτσα, ποὺ ἀνέβαινε γιὰ νὰ ἁπλώσει τοὺς ἀετούς, ἢ γιὰ νὰ κηρύξει πετροπόλεμο, δένοντας βιαστικὰ βιαστικὰ χάρτινες σημαιοῦλες.

Τίποτε δὲν ἄλλαξε. Οἱ καρέκλες τοῦ ζαχαροπλαστείου σὲ τρεῖς σειρές, ὅπως καὶ τότε. Ἀκόμα καὶ ἡ πλάκα ποὺ πατοῦσε ἦταν ἴδια. Ὅλα ἦταν τὰ ἴδια. Μόνο ποὺ εἶχαν μικρύνει. Εἶχαν ἀπελπιστικὰ μικρύνει. Εἶχαν χάσει τὸ ἕνα τρίτο του ὄγκου τους. Ἀλλὰ αὐτὸ ἔγινε συμμετρικά, κ᾿ ἔτσι οἱ ἄνθρωποι ποὺ κάθονταν ἀκίνητοι καὶ σιωπηλοί, σὰν ἀπόντες, γύρω στὰ μαρμάρινα τραπέζια, καὶ τὰ κορίτσια, πιὸ πέρα, μὲ τὶς φωτεινὲς γραμμὲς τῆς σιλουέτας τους, ὑψωμένες παράλληλα πρὸς τὸ νερὸ τοῦ ἀναβρυτηρίου, καὶ οἱ δυὸ γέροι, σ᾿ ἕνα μπαλκόνι, μὲ τὶς θαμπές, ἀμφίβολες γραμμές, τῶν χαρακτηριστικῶν τους, καὶ οἱ μουσικοί, καὶ ὁ ἀρχιμουσικὸς ἀκόμα, ποὺ ἐνόμιζε ὅτι κρατοῦσε μὲ τὴ μπαγκέτα του τὸ Χρόνο, δὲν εἶχαν τίποτε ἀντιληφθεῖ. Ὁ Χρόνος ὅμως ἐδούλευε ἐλεύθερα ἀνάμεσά τους, τρώγοντας κάθε στιγμὴ κάτι ἀπὸ τὴ φτωχή τους ὕπαρξη.

Ἔμεινε ἐκεῖ ἀρκετὴ ὥρα, ἀφηρημένος, σὰ νὰ περίμενε τοὺς μικρούς του φίλους. Γιὰ νὰ συνέλθει χρειάστηκε ἕνα στριγγὸ σφύριγμα. Τὸ καράβι ἔφευγε.

ΙΙ

Ὕστερα θυμόταν ἕναν χορὸ μεταμφιεσμένων. Ὑποχρεωτικὸ ἔνδυμα ὁρισμένης ἐποχῆς. Κυρίες, μὲ μεταξωτὰ ρὸζ ἢ οὐρανιὰ κρινολίνα, μὲ πουδραρισμένα μαλλιά, μὲ πράσινες καὶ χρυσὲς περοῦκες, ἔπεφταν ἡμίγυμνες, γεμάτες ἐμπιστοσύνη, στὰ χέρια τῶν δουκῶν - χρηματομεσιτῶν καὶ μαρκησίων - καπνεμπόρων. Ἐσφίγγονταν τόσο, ποὺ τὰ μέτωπά τους ἀκουμποῦσαν κάποτε στὰ χείλη τῶν καβαλιέρων καὶ ἡ στεφάνη τοῦ κρινολίνου ἀνασηκωνόταν.

Παραμερίζοντας ὅλοι, ἐσχημάτιζαν ἕνα κύκλο στὸ κέντρο τῆς αἰθούσης, καὶ τέσσερα ζεύγη, τὰ πιὸ ἐξαϋλωμένα, ἄρχισαν νὰ χορεύουν μενουέτο. Ἡ παραίσθησις ἦταν πλήρης. Τὸ κομμάτι θὰ περιεῖχε βέβαια δυὸ τρεῖς μαγικὲς νότες, ποὺ ἐπαναλαμβάνονταν σὲ κάθε φράση, καὶ οἱ νότες αὐτὲς δημιουργοῦσαν τὴν ἀτμόσφαιρα τῆς περασμένης ἐποχῆς, συνεχῆ, κρυστάλλινη. Τὰ μικρά, γρήγορα βήματα, οἱ κομψὲς ὑποκλίσεις, τὰ νοσταλγικὰ βλέμματα, τὰ γεμάτα συγκρατημένο ἐρωτισμὸ χαμόγελα, περίεργες ἐστάμπες ποὺ εἶχαν διατηρηθεῖ ἄθικτες στὴν προθήκη ἑνὸς μουσείου.

Ἔπειτα ἔγινε τὸ πιὸ ἀπροσδόκητο. Οἱ χορευτὲς ἔχασαν τὸ λογαριασμό τους. Ἐνῷ ἔπρεπε νὰ ὑπολογίσουν ἀκριβῶς πόσα χρόνια εἶχαν ὑποχωρήσει πρὸς τὸ παρελθόν, γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ ξαναγυρίσουν καὶ νά ῾βροῦν τὴν προσωπικότητά τους, ἔβλεπε κανεὶς πὼς εἶχαν γελαστεῖ. Ἀνεπανόρθωτα γελαστεῖ. Ἑκατὸ ὁλόκληρα χρόνια ἐπροχώρησαν, χωρὶς βέβαια νὰ τὸ ὑποπτευθοῦνε. Παρακολουθοῦσε τώρα τὶς κινήσεις τους. Οἱ τέσσερις γυναῖκες σκελετοί, θανάσιμα κομψοί, ἐπήγαιναν πρὸς τοὺς ἀντρικούς, κ᾿ ἔπειτα ἐπέστρεφαν μὲ μελαγχολικὴ χάρη, σὰ ν᾿ ἀναγνώριζαν τὸ λάθος τους. Οἱ καβαλιέροι σταματοῦσαν, καὶ τὸ κρανίο τους ἐβάραινε τὴ γῆ, ἐνῷ ψηλά, μὲ ἡλεκτρικὰ γράμματα ποὺ ἄναβαν κι ἔσβηναν, ἦταν γραμμένο: ΑΠΟΚΡΕΩ 2027.

ΙΙΙ

Ἄλλοτε συνέβαινε κάτι περίεργο. Ἀκούγοντας μία φράση ἢ παρακολουθώντας ἕνα ἀσήμαντο γεγονός, εἶχε τὴν ἐντύπωση ὅτι τὸ πρᾶγμα αὐτὸ ἔγινε ἢ ἐλέχθηκε προηγουμένως, ἄγνωστο σὲ ποιὸ μέρος καὶ πότε ἀκριβῶς, καὶ ὅτι τώρα ἐπαναλαμβάνεται κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο. Τοῦ φαινόταν πολὺ παράξενο. Μπορεῖ τὴν πρώτη φορὰ νὰ ἦταν ὄνειρο. Ὁλοφάνερο ὅμως ὅτι τώρα ἢ τότε κάποιος ἤθελε νὰ παίξει μαζί του.

Συνήθως αὐτὸ γινόταν μὲ τὴν ὁμιλία πάνω στὰ κοινότερα θέματα. Ζητοῦσε λ.χ. νὰ πληροφορηθεῖ γιὰ ἕνα δρόμο ποὺ δὲν ἤξερε. Ὁ ἄνθρωπος τὸν ὁποῖον εἶχε ρωτήσει τὸν κοίταζε γιὰ μία στιγμὴ χωρὶς ν᾿ ἀπαντήσει, κ᾿ ἔπειτα ἔβγαζε τὸ καπέλο του κ᾿ ἐσκούπιζε τὸ μέτωπό του. Τὸν ρωτοῦσε πάλι, ἀλλὰ συγχρόνως σὰν ἀστραπὴ περνοῦσε ἀπὸ τὸ νοῦ του ἢ σκέψις ὅτι αὐτὴ ἡ μικρὴ ἱστορία εἶχε ξαναγίνει. Ἡ πληροφορία ποὺ ζήτησε, ἡ σιωπὴ τοῦ ἄλλου, ἡ δεύτερη ἐρώτησή του, ὅλα, ὅλα ἀπαράλλαχτα. Ἔπειτα, συνεχίζοντας τὴ σκέψη του, ἔλεγε μέσα του: «Νὰ ἰδεῖς ποὺ τώρα θ᾿ ἀκούσω: -Δὲν ξέρω, ἀλλὰ νομίζω μετὰ τὶς γραμμὲς τοῦ τρὰμ ποὺ θὰ συναντήσετε-». «Δὲν ξέρω, ἀλλὰ μετὰ τὶς γραμμὲς ποὺ θὰ συναντήσετε», ἀπαντοῦσε ὁ ἄγνωστος σὰν ἠχὼ τῆς σκέψεώς του, κ᾿ ἔφευγε βιαστικά, σκυμμένος, πνίγοντας ἕνα γέλιο.

IV

Ἐμελέτησε. Ἐπούλησε κάποιο σπίτι ποὺ εἶχε, καὶ ἀγόρασε χημικὰ ὄργανα. Κλεισμένος ὁλημέρα σ᾿ ἕνα ὑπόγειο, ἔκανε σειρὲς πειραμάτων, ἀρχίζοντας ἀπὸ τὰ πιὸ ἁπλὰ καὶ τολμώντας τὰ ἀδύνατα. Ἀνέλυε τὶς οὐσίες, ἤλεγχε τοὺς τύπους ποὺ παραδέχτηκε ἡ ἐπιστήμη. Προσπαθοῦσε νὰ βρεῖ ἕνα λάθος στὰ δεδομένα της, κι ἀπὸ τὸ λάθος αὐτὸ νὰ βγάλει τὸ νέο στοιχεῖο. Μέσα στὸ ὑδρογόνο ἢ τὸ ὀξυγόνο, μποροῦσε νὰ ὑπάρχει, σὲ μικρὴ βέβαια ἀναλογία, ὁ Χρόνος. Δὲν ἀποθαρρυνόταν. Γεμάτος χαρὰ ἐπανελάμβανε τὸ πείραμα ποὺ ἀπέτυχε.

Παρακολουθοῦσε τὴ ζωὴ ἀπὸ τὴν ἐφημερίδα. Χαμογελοῦσε πονηρὰ στὴ σκέψη ὅτι κανένας δὲν τὸν παρακολουθεῖ τὸν ἴδιο. Ὅλοι, σκυμμένοι στὶς δουλίτσες τους, συλλογιζόταν μόνο πὼς νὰ τὰ βολέψουν. Ὅταν ὅμως θὰ τελειοποιοῦσε τὴν ἐφεύρεσή του καὶ θὰ περιόριζε τὸ Χρόνο μέσα σ᾿ ἕνα γυαλὶ τοῦ ἐργαστηρίου του, νὰ ἰδοῦμε τοὺς μεγαλόσχημους κυρίους ποὺ γέμισαν τὸν κόσμο μὲ σαπουνόφουσκες. Νὰ ἰδοῦμε τί θὰ γίνουν οἱ τόκοι καὶ τὰ ἐπιτόκια τοῦ ἀπέναντι τοκογλύφου. Νὰ ἰδοῦμε μὲ ποιὰ ἡμερομηνία θὰ βγάζουν τὶς ἐφημερίδες τους.

V

Τώρα ἡ ἱστορία αὐτὴ ἔχει τελειώσει. Στὸ ἀπομονωτήριο τοῦ ἀσύλου ποὺ βρίσκεται, ἡ νύχτα καὶ ἡ μέρα τοῦ εἶναι τὸ ἴδιο ἀδιάφορες. Ἂν μπαίνει ἀπὸ τὸ φεγγίτη λίγο φῶς, τὸ κοιτάζει γιὰ μία στιγμὴ κ᾿ ἔπειτα τὸ ἐπιστρέφει μὲ ὅλη του τὴν καρδιά. Βλέπει τὸ φωτεινὸ ἐκεῖνο τετραγωνάκι, δειγματολόγιο σὲ σχῆμα βιβλίου, ν᾿ ἀλλάζει χρώματα, σὰ νὰ τὸ φυλλομετρᾷ τὸ ἀόρατο χέρι τοῦ Θεοῦ. Ρόζ, μπλέ, πράσινο, μώβ... Αὐτὸς ὅμως προτιμᾷ τὸ βελούδινο μαῦρο ποὺ προεκτείνεται στὸ δωμάτιο ὅταν νυχτώσει.

Ἔτσι περνοῦνε οἱ ὧρες, ἔτσι περνοῦνε οἱ μέρες κάθε εὐτυχισμένου ὀνειροπόλου. Μένει ὁλομόναχος, ἀκίνητος μέσα στοὺς τέσσερες τοίχους, σὰν παλιὰ λιθογραφία στὴν κορνίζα της. Ἔχει τὸ συναίσθημα ὅτι ἐπραγματοποίησε τὸ μεγάλο σκοπὸ τῆς ζωῆς του. Τίποτε δὲν ἀλλάζει ἀπὸ ὅσα τὸν περιστοιχίζουν. Καὶ ὁ Χρόνος δὲν ὑπάρχει.

Άφρονα τη νύχτα αυτή θα ζητήσουν την ψυχή σου

τρώγε  και  πίνε  και  εφραίνου

Ελάτε τώρα οι πλούσιοι και κλάψτε

κλάψτε γοερά για τις επερχόμενες ταλαιπωρίες σας.

Ο πλούτος σας σάπισε και τα ρούχα σας τάφαγε ο σκόρος.

Το χρυσάφι σας και τ' ασήμι σας σκούριaσαν,

κι η σκουριά τους θα μιλάει εναντίον σας

και θα φάει τις σάρκες σας σαν φωτιά.

Θησαυρίσατε την καταδίκη σας για την ημέρα της κρίσεως.

Και να τα μεροκάματα των εργατών που θερίσανε τα χωράφια σας,

τα μεροκάματα που εσείς δεν τα πληρώσατε φωνάζουν, 

και οι φωνές των θεριστάδων

έχουνε φτάσει στ' αυτιά του παντοδύναμου Θεού.

Εζήσατε στη γη με πολυτέλεια και σπατάλη,

και παχύνατε σαν θρεφτάρια για τον χασάπη.

Καταδικάσατε και σκοτώσατε τον δίκαιο, που δε σας έφερε αντίσταση .

Καινή Διαθήκη, επιστολή Ιακώβου κεφ.Ε΄1-6

Κάποιου πλούσιου  ανθρώπου τα χωράφια ευφόρησαν

κι είχαν σοδειά άφθονη · και αυτός διαρκώς σκεφτόταν.

Τι να κάνω; δεν έχω τόπο να αποθηκεύσω τα γεννήματά μου.

Και είπε· να, τι θα κάνω .

Θα γκρεμίσω τις αποθήκες μου τις παλιές

και καινούργιες μεγαλύτερες θα χτίσω ·

κι εκεί θα μαζέψω όλα τα πλούτη μου και τα γεννήματά μου

κι ύστερα θα πω στην ψυχή μου…

Ψυχή μου τώρα έχεις πολλά αγαθά,

αρκετά για να περάσεις χρόνους πολλούς.

Αναπαύσου λοιπόν, τρώγε και πίνε και απόλαυσε .

Είπε ο Θεός όμως σε αυτόν,

Άφρονα τη νύχτα αυτή θα ζητήσουν την ψυχή σου

κι όλα όσα ετοίμασες σε ποιον θα ανήκουν;

Καινή Διαθήκη, κατά Λουκά Ευαγγέλιο κεφ.ΙΒ΄16-20

δες  και :  τα  ανθρωποκατοίκιδια

http://katoikoiiliou.blogspot.gr/2013/02/blog-post.html

ΚΑΛΗ  ΑΝΑΣΤΑΣΗ