Ίλιον με κατάνυξη εορτάσθηκαν τα Δημοφίλεια

Η διοργάνωση, τα βραβεία

Mε ιδιαίτερη αίγλη εορτάσθηκαν τα Δημοφίλεια στο Ίλιον. Μοναδικό κύρος απέδωσε στη διοργάνωση η παρουσία εκλεκτών προσκεκλημένων. Ο διαγωνισμός ‘’Δε Μοστ Πόπιουλαρ Πολίτικαλ Πέρσονς’’ του οίκου  αξιολόγησης Φαύλοικ εντ Church ανέδειξε μεγάλους υπερτυχερούς. Τα προγνωστικά επαληθεύτηκαν. Ο τηλεμαραθώνιος του συνταγματικού τόξου έληξε πριν καν αρχίσει.

Τα φαβορί της γαλαζοπράσινης παράταξης εθριάμβευσαν.

Ψήφισαν οι μηχανισμοί σύμπραξης δημόσιου και ιδιωτικού τομέα ΣΔΙΤ, οι επιδοτούμενοι εθνικοτοπικοί και αθλητικοί σύλλογοι, ΑΕΚ καθώς και οι βασικοί μέτοχοι. Στους συμμετέχοντες στην ψηφοθηρία χαρίστηκαν αναμνηστικές φωτοτυπίες πεπαλαιωμένων αναγνωστικών που περιείχαν ένθετες εφημερίδες ( να Λόλα ένα μήλο… πάρε Μίμη και εσύ ένα )

Τα βραβεία απένειμαν από κοινού στους  καταλληλότερους και δημοφιλέστερους σαξεστοριανούς οι υπουργοί ρύπου και υποκλοπών. Παρεβρέθησαν και εξεφώνησαν τον πανηγυρικόν της ημέρας οι Μεγάλοι χορηγοί και τελετάρχες, κύριοι, 4ος Ράιχ  ‘n Bach και Α΄ Φούχτελ.

Ακολουθεί η περιγραφή των ειδικών βραβείων:

α’ βραβείο) καλύτερης περιφερειακής τουριστικής προβολής 8.5εκ.€, σχεδιασμού και δημιουργίας διαδικτυακής πύλης κόστους 1.3 εκ. € β’ βραβείο) προτύπου πανελλαδικής διαφήμισης δημοτικού τηλεοπτικού σποτ από την συχνότητα της Υενερτ για την την νομιμοποίηση της κυβερνητικής απόφασης κλεισίματος της ΕΡΤ και γ’ διεθνές βραβείο)  ειδικής συνεισφοράς της καλύτερα οργανωμένης  αναίμακτης (εξαιρουμένων των αυτοχειριών) άνευ όρων παράδοσης εις την αειφόρον ανάπτυξιν της διεθνούς και εγχώριας τραπεζοεργολαβικής συντεχνίας.

Οι αλληλοβραβευθέντες

Quiz :  ποίος,   βραβεύει   ποίον   και     διατί ;

Σε κλίμα κατάνυξης, ετελέσθη στο αείποτε δημοκρατικό μετερίζι, η  περιφορά της ληκύθου που περιέχει την τέφρα των κοινοτήτων της τοπικής αυτοδιοικήσεως

Έκδηλος η συγκίνησις και η ταπεινοφροσύνη εις τον τοπάρχην της ελάσσονος και  τον υπερτοπάρχην  της μείζονος Καλλικρατικής  περιφερείας  ,

μετά  το  πέρας  της  εκδηλώσεως

ηκολούθησε γεύμα νηστίσιμον περιλαμβάνων γίγαντες πρεσπών ,ταραμάν μεσολογγίου, χταποδάκι εις τα κάρβουνα, τομάτα λιαστή σαντορίνης ,μπρικ σολομού νορβηγίας, και μπρούσκο κρασί από τους αμπελώνας του αρκά ροβέρτου σπυρόπουλου που περίσσεψε από προγενεστέρα εκδήλωσιν μνημόσυνον για την τρίτη του σεπτέμβρη

τα  γλυκά  που  προσεφέρθησαν  ήταν  εργολάβοι  γνωστής  κοινοπραξίας

ζαχαροπλαστείων

ενθουσιώδες κοινό παρακολουθεί

Στους αριστεύσαντες τοπάρχες συστάθηκε η συμπόρευση και η καλλιέργεια λόου απολιτίκ προφάιλ (non political low profile) καθότι αυτή η τάσις προτιμάται πλέον εις τας  αγοράς .

Το ορατόριο, οι τενόροι της συμφοράς

Οι βραβευθέντες ηγήτορες για να ευαρεστήσουν τους χορηγούς έψαλαν καθ υπόδειξη της Υψηλής Πύλης  το πολιτικό ορατόριο του μέλλοντος
‘’2021 -  Διακόσια Χρόνια Κλεφτουριάς και Κοτζαμπασισμού στο Προτεκτοράτο’’.

Άνωθεν φωτογραφικά στιγμιότυπα: Δέχονται των συγχαρητηρίων. Ο μαέστρος Βαγγέλας με έκδηλον θαυμασμόν επικροτεί τους ερμηνευτάς, δηλώνοντας χαρακτηριστικά ‘’ήταν η καλυτέρα εκτέλεσις της παρτιτούρας, είστε καθ όλα άξιοι, το φορτίσιμο στο χαράτσι ήταν συγκλονιστικό’’. Ο υπερτοπάρχης, συγκινημένος των επαίνων και της παρουσίας του Μεγάλου χορηγού Τελετάρχη και αντιπροσώπου της Υψηλής Πύλης κ. Φούχτελ του Α΄, εν μέσω καλλιτεχνικού οίστρου υποκλίνεται  και λέγει, ‘’ Στρατηγέ μου, ιδού ο στρατός σας, κάθε επιθυμία σας για μας διαταγή’’. Και  ατενίζοντας το βράχο στο φόντο του παραθύρου συμπληρώνει, ’’έχω προωθήσει τα ενδιαφέροντά σας για τη μπυραρία και το καζίνο επί του λόφου του βράχου, είναι ζήτημα ημερών η επίτευξις του ευκταίου, ειλικρινά δικός σας.’’ Ο χερ Φούχτελ ο Α΄ ενέπλεξε εις το εγκώμιόν του, τους ηγήτωρας, τους μινίστρους και πάσα κεφαλή αρχής και εξουσίας του Ανατολικού προτεκτοράτου. ‘’Μαζί έχουμε τελεία και αγαστή σύμπλευσιν αλλά δεν μπορούμε να κατανοήσουμε γιατί το αυτό δεν συμβαίνει και με τον λαόν ταύτης της επαρχίας. Όμως  μην ανησυχείτε, η εδραίωσις της καθεστηκυίας τάξεως και η αγαστή συνεργασία  μας δεν πρόκειται να διασαλευθεί και να απειληθεί από τον λαόν. Εν ανάγκη θα σας αλλάξωμεν λαόν, θα εισαγάγωμεν καινουργείς λαούς υπάκουους και υπηκόους εις το businesshelladen που κατασκευάζουμε’’. Κι έκλεισε καταχειροκροτούμενος με πολλαπλό μπιζάρισμα ‘’Τυγχάνετε της αμερίστου εμπιστοσύνης μας’’. Εις εκ των τοπαρχών απέδωσε εις τον ολιγομίλητον και πρώτο τη τάξη της ιεραρχίας, κον 4ον Ράιχ  ‘n Bach τον Αδαμάντινον Πυρσόν της Μεγάλης Πυραμίδος και την Χρυσήν Ειδικήν Οικονομικήν Ζώνην, ΕΟΖ.

 Δωρεάν Παιδεία και Υγεία σε όσους δηλώνουν εισόδημα άνω των 40.000 €

Η κατανυκτική ατμόσφαιρα κορυφώθηκε κατά την ακρόασιν του δεύτερου μέρους του ορατορίου μνημόνιο 3. Είχαν προηγηθεί τα άσματα μνημόνιο 1 και 2, εφαρμοστικός νόμος ,σύνταξη στα 75,το χαράτσι του βαγγέλα ( και όχι αυτό του συμπαθούς και αγαπητού αποδημήσαντος θεσσαλονικέως Νίκου Παπάζογλου ), ανεργία 30% νέοι φόροι για τους νέους, Καλλικράτης 1 σύνθεση ραγκούση και το ημιτελές Καλλικράτης 2 (ενορχήστρωση γαπ υλοποίηση σαμαράς), ουκ εν τω πολλω τω ευ , ανώτατος  μισθός  τα  360€ και αν ποτέ τα δείτε εδώ μη ματαρθείτε  , το παλιόσπιτο ετούτο δε θα το χαρείς ,κι όμως τι κρίμα τι κρίμα δε χωράς πουθενά, δωρραιάν παιδoία και υγεία σε όσους δηλώνουν εισόδημα άνω των 40.000€ μηνιαίως( στείχη διαμαντοπούλου, σύνθεση λοβέρδος, επικαιροποίηση σπυράδωνις αρβανιτόπουλος,  μέγας χορηγός London School of Economics - ιεκ Στούρνου Γενόσημου) μην πας στα ξένα ξένος κι εδώ για πάντα θάσαι να το θυμάσαι( ενορχήστρωση παπακωνσταντίνου - Goldman Sachs), πουλάμε το νερό πουλάμε και το ρεύμα και τούτη τη ζωή τη φέρνουμε στο τέρμα ( συνδικαληστρική χορωδία όλοι ναζι στο συνταγματικό τόξο - Deutsche Bank)

Η συνάντηση των σαξεστοριανών

 Εν αντιθέσει με τα  όσα ισχυρίζεται ο τοπάρχης Ιλίου εντός των  δημοτικών  συμβουλίων, ότι δηλαδή δεν έχει ενημέρωση για τα όσα έργα  γίνονται από την υπερτοπαρχία εντός των ορίων του δήμου (π.χ .βλέπε πλατεία Ρίμινι), ο απολογητής του Εσπα δήλωσε σε κάλεσμα του αναπτυξιάρχη χατζιδάκη παρουσία τοπαρχών του συνταγματικού τόξου  «η σημερινή μέρα αποδεικνύει ότι ο Α’ και ο Β’ βαθμός Τοπικής Αυτοδιοίκησης έχουν αποτελεσματική συνεργασία αλλά η γραφειοκρατία παραμένει ο μοναδικός εχθρός» και συμπλήρωσε ότι «η Περιφέρεια με τα έργα αυτά βάζει ένα λιθαράκι στην απορρόφηση των κονδυλίων των πόρων του ΕΣΠΑ και συμβάλλει ουσιαστικά στην τόνωση της ανάπτυξης της χώρας».

Ενώ off the record τόνισε όλο νόημα προς πάσα κατεύθυνση «στηρίξτε μας για να σας στηρίξουμε, ο εκλογικός νόμος των τοπαρχιών χρήζει επικαιροποίησης, τα  νέα έργα και οι συνθήκες έχουν ωριμάσει πρέπει να επιταχύνουμε και να είμαστε καθ’ όλα έτοιμοι για το νέο ΕΣΠΑ 2014-2020 που ξεκινά σε λίγους μήνες. Και έκλεισε με το γνωστό εμείς κάνουμε όλη τη λάντζα ,τόνα  χέρι νίπτει τάλλο και τα δυο τον παπαγάλο». Ακόμα ο τοπάρχης άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο επιβολής τελών κυκλοφορίας στα ποδήλατα. Προέτρεψε το ίδιο να πράξουν και οι λοιποί συνάδελφοι του συνταγματικού τόξου .Δεν μπορεί τόσοι ποδηλατόδρομοι να μην είναι ανταποδοτικοί. Να πληρώσουν οι έχοντες και οι κατέχοντες. Ο αναπτυξιάρχης χατζιδάκης θαύμασε τη διαυγή σκέψη του τοπάρχου και υπεσχέθη την αμέριστο στήριξη του γκουβερνάτορα εις το πρόσωπόν του, και εν σχήματι οικειότητας ψιθύρισε συνομωτικώς εις το δεξιόν αυτί του τοπάρχου, που ήσουνα κρυμμένος τόσον καιρό, θα μπορούσες να ήσουν στέλεχος του κόμματός μας, βουλευτής, γραμματέας σε βίγλα, διευθυντής σε δέκο, διοικητής σε μκο, ευρωπαίος επίτροπος! Σε θαυμάζω! Καίτοι αντίπαλοι κατά τους παρελθόντας καιρούς  και παρά τη διαφορά ηλικίας, φρονώ πως από τούδε και στο εξής θα ήμαστε δίδυμοι πολιτικά ως και τα κόμματά μας , δείχνοντας προς την φωτογραφία του προέδρου και του αντιπροέδρου του γκουβέρνου.

Έτσι σαν τον Αντώνι και το Βαγγέλα, ο  σαξεστοριανός αναπτυξιάρχης  και ο καταυλακιώτης, εν μέσω φληναφημάτων του υπερτοπάρχου επισφράγιζαν την αδελφική τους  φιλία δια θερμής χειραψίας. Ελογάριαζαν όμως χωρίς τους τραπεζίτας που επριόνιζαν την πράσινη καρέκλα του τοπάρχου θέλοντας να την εκάμουν σκαμπώ και δη κυανούν. Πετυχημένος είναι όποιος έχει χρέη. Μόνο έτσι έρχεται η ανάπτυξη.

Το  στέλεχος

Μαύρα φίδια κολοβά ζώσαν τον τοπάρχη. Εκινδύνευε η επαγγελματική του σταδιοδρομία. Ήπρεπε να επανεκλεγεί. Κι αυτός που καμώνονταν τον νοικοκυραίο… Τι αδιέξοδο ήταν αυτό εις το οποίο είχε βρεθεί. Τη φαεινή  ιδέα, τον από μηχανής θεό, θα έβρισκε στις προτάσεις στελέχους της υπερτοπαρχίας. Κάνε ένα μεγάλο έργο αμφιβόλου χρησιμότητας και υπέρογκου κόστους. Οι κατασκευαστές θα σε δοξάσουν θα παίζεις στα μέσα και στα έξω. Μοίρασε χρήματα δεξιά και αριστερά σε επιλεγμένους στόχους, χρησιμοποίησε το συνταγματικό τόξο και τα βέλη σου θα βρουν κέντρο. Και προπαντός άφησέ τους να σε χρησιμοποιήσουν για να τους είσαι χρήσιμος. Το ένα χέρι νίβει το άλλο. Το στέλεχος, έκλεισε το μάτι στον τοπάρχη κι έβγαλε από τον χαρτοφύλακα τα σχέδια της μελέτης.

-Τι είναι αυτά;

-Η σωτηρία μας!

-Δηλαδή;

-Θέλει και δηλαδή, γηροκομείο…  βίντεο, αρχιτεκτονική μελέτη, σχέδια εμπλουτισμένα με περιτύλιγμα λεξούλες και όρους που αρέσουν. Κοινωνικές δομές, περιβαλλοντική μελέτη, ανάπλαση, προσβασιμότητα, ενεργειακό αποτύπωμα, αειφορία, πολυδύναμο  και θα είσαι παντοδύναμος και πρωτοπόρος. Κανάλια, συνεντεύξεις, μπράβο και ζήτω! Όλα δικά σου!

-Και θα λειτουργήσει;

-Τι σημασία έχει; Σάματις θα ‘ναι το πρώτο ή το τελευταίο. Το πολύ πολύ να περάσει στο ΤΑΙΠΕΔ και στα ΣΔΙΤ.

-Ναι αλλά… καραδοκούν οι πολιτικοί μας αντίπαλοι. Θα μου ασκήσουν σκληρή κριτική. Θα μου ρίξουν λάσπη. Θα με χορέψουν σκληρό ροκ. Κι αυτοί που διαμαρτύρονται…

-Ας πέσουν πρώτα τα τσιμέντα και η λάσπη θα εξαφανιστεί. Είναι όλα συμφωνημένα. Μην ανησυχείς. Ροκ αυτοί. Άρτος και Θεάματα εσύ. Τάραξέ τους στα καλαματιανά. Βάλε μπροστά τους συλλόγους με τα κοκορέτσια και τα σουβλάκια. Και μόστραρε πρώτο τραπέζι. Συ θα λες, τα δέντρα που κάνουν καρπούς πετροβολούν, και άλλα τέτοια. Μετά θα αναλάβουμε εμείς. Εκτός από δημοφιλέστερος θα καταχωρηθείς και ως ο καταλληλότερος. Θα αποκτήσεις όνομα δυνατό και εμπορεύσιμο, όπως Καραμανλής Παπανδρέου Μητσοτάκης. Μεγάλη κληρονομιά το όνομα. Αφορολόγητη και άμεσα μεταβιβάσιμη. Ανοίγει πόρτες και κλείνει στόματα. Έχει ιδιότητες μαγικές και μεταφυσικές. Θα διαβείς την Υψηλή Πύλη.  Και τότε… τότε ποιος τη χάρη σου. Εξασφαλισμένοι θώκοι, συντάξεις, προνόμια, επιτροπές, έξοδα παράστασης. Μέχρι τελετή, χτύπα ξύλο και με το συμπάθιο δηλαδή,  δημοσία δαπάνη. Λαμπρή επαγγελματική σταδιοδρομία και αποκατάσταση.

-Μα στο θέμα μας τώρα. Αυτοί θα ρίχνουν λάσπη κι εμείς τσιμέντο. Έκαστος  στο είδος του κι η κοπριά στα λάχανα. Το χρέος θα αυξηθεί κι οι τραπεζίτες θα σε στηρίξουν. Στο κάτω κάτω, η πλέμπα θα πληρώσει τα τσιμέντα και το χρέος. Ούτε εσύ ούτε εγώ. Θυμήσου το 2004.

-Ας πέσουν πρώτα τα μπετά.

-Η εξουσία είναι εθιστική.

Του πάσαρε τον παραφουσκωμένο χαρτοφύλακα κι έγινε μπουχός για να προλάβει και τους υπόλοιπους τοπάρχες.

Εν κατακλείδι

Χορηγήθηκε η εθιμοτυπική προεκλογική ενίσχυση στον τοπικό μηχανισμό του φέουδου. Για την εξυπηρέτηση της μεγάλης εκλογικής πελατείας των ΚΑΠΗ* και του διαρκώς γηράσκοντος πληθυσμού ανακοινώθηκε η δημιουργία  του γλωσσοαφασικού μπλα μπλα, μεγαλεπήβολου, πολυδύναμου και … και… κέντρου ή άλλως Γηροκομείου εις την μαλλιαρήν καθώς και η πλατεία Χαρίλαου Μητσοτάκη (για αυτήν σύντομα νεότερα).

Από το χαρτοφύλακα έχασκαν τα ξεχασμένα σχέδια  της  Κακοτεχνικής.

Η δε μακέτα της Βιοφιάλ (πολιτιστικό κέντρο ‘’ακατάλληλο‘’ για μουσικοχορευτικές πιρουέτες ‘’εθνικοτοπικών συλλόγων’’ ), η προέκταση της οδού Θηβών (μεγάλα οικοδομικά συμφέροντα ετοιμάζονται να υποδεχτούν τα ανήλιαγα  διαμερίσματα που θα σκιάσουν για πάντα τις τελευταίες εναπομείνασες αλάνες και ελεύθερους χώρους  όπου μπορούσε να καταλάβει κανείς τι σημαίνει ορίζοντας ), οι ομιλούντες κάδοι (μέρος του ευρύτερου σχεδιασμού των εργοστασίων διαχείρισης απορριμμάτων), το σκέπασμα του ποταμού Φλέβας Εσχατιάς (έγκλημα τριτοκοσμικής αντίληψης το θάψιμο του φυσικού περιβάλλοντος στον αστικό χώρο), το πάρκο Τρίτση (ύαινες, τσακάλια μαζί με πληθώρα αρπακτικών ετοιμάζουν την επέλαση της ιδιωτικοποίησης ), η Αγ. Νικολάου (πεζοδρόμια-ποδηλατοδρόμια-παγοδρόμια ,‘’γιατί έτσι  θέμε’’), το υπόγειο Πάρκινγκ στην κεντρική πλατεία (πολλά τσιμέντα, ακόμα περισσότερα ‘’λεφτά υπάρχουν’’ με ελάχιστες θέσεις στάθμευσης για ακόμη μεγαλύτερη ταλαιπωρία), τα ελικοδρόμια (έτσι για το πρωτοπόρον της υπόθεσης - τζερτζελές να γίνεται) και το τρενάκι του Ιλίου (τουριστική ατραξιόν μιμητισμού της βλαχομπαρόκ αισθητικής) ξεσκονίζονται και ακολουθούν μαζί με άλλα ‘’μεγάλα έργα’’ στα προσεχώς.

Ας πέσουν πρώτα τα μπετά.
Στο κάτω κάτω, η πλέμπα θα πληρώσει τα τσιμέντα και το χρέος.

*Οι ηλικιωμένοι όμως δεν πάσχουν από αλτσχάιμερ ως οι τοπάρχαι πιστεύουν. Έχουν παιδιά κι εγγόνια. Βλέπουν την κατάντια στην παιδεία και την υγεία. Ακούν την ηχώ των αδειανών ονείρων. Αντιμετωπίζουν τον αξιακό ξεπεσμό της κοινωνίας, αν και αξίες άλλες των οικονομικών το προτεκτοράτο ποτέ δεν έμαθε (κλέβε για να φας κρύψε για να έχεις). Οι ηλικιωμένοι δε ζουν στην εικονική πραγματικότητα των τοπαρχών. Δεν ανέχονται άλλο μαυρογυαλούρους και βλαχοδημάρχους. Χόρτασαν διεκπεραιωτές αλλότριων συμφερόντων, αυτόκλητους σωτήρες, εθνάρχες και γέρους της δημοκρατίας. Αισθάνονται τις ρωγμές των Επερχόμενων γεγονότων 

Μια ζωή ...ποδήλατο. Όλο ...ορθοπεταλιά και ανηφόρα.

ή Tώρα ή Ποτέ

 απόσπασμα  ενυπνίου  μυθεύματος

Καταζητούνται

Καταζητούνται όσοι αρπάζουν χώρες.

Καταζητούνται όσοι στραγγαλίζουν μισθούς κι εξολο­θρεύουν θέσεις εργασίας.

Καταζητούνται όσοι καταπατούν τη γη, δηλητηριάζουν το νερό και κλέβουν τον αέρα.

Καταζητούνται όσοι διακινούν τον φόβο.

πηγή  αριστερό blog ,  ''Οι μέρες αφηγούνται'' του Eduardo Galeano,  εκδόσεις  Πάπυρος

Ύμνος δοξαστικός για τις γυναίκες π' αγαπούμε

 

 

Νίκος Εγγονόπουλος 1948

 

είν' οι γυναίκες π' αγαπούμε σαν τα ρόδια
έρχονται και μας βρίσκουνε
τις νύχτες
όταν βρέχη
με τους μαστούς τους καταργούν τη μοναξιά μας
μεσ' τα μαλλιά μας εισχωρούν βαθειά
και τα κοσμούνε
σα δάκρυα
σαν ακρογιάλια φωτεινά
σα ρόδια

είν' οι γυναίκες π' αγαπούμε κύκνοι
τα πάρκα τους
ζουν μόνο μέσα στην καρδιά μας
είν' τα φτερά τους
τα φτερά αγγέλων
τ' αγάλματά τους είναι το κορμί μας
οι ωραίες δεντροστοιχίες είν' αυτές οι ίδιες
ορθές στην άκρια των ελαφρών ποδιών
τους
μας πλησιάζουν
κι είναι σαν μας φιλούν
στα μάτια
κύκνοι

είν' οι γυναίκες π' αγαπούμε λίμνες
στους καλαμιώνες τους
τα φλογερά τα χείλια μας σφυρίζουν
τα ωραία πουλιά μας κολυμπούνε στα νερά τους
κι ύστερα
σαν πετούν
τα καθρεφτίζουν
- υπερήφανα ως ειν' -
οι λίμνες
κι είναι στις όχθες τους οι λεύκες λύρες
που η μουσική τους πνίγει μέσα μας
τις πίκρες
κι ως πλημμυρούν το είναι μας
χαρά
γαλήνη
είν' οι γυναίκες π' αγαπούμε
λίμνες

είν' οι γυναίκες π' αγαπούμε σαν σημαίες
στου πόθου τους ανέμους κυματίζουν
τα μακρυά μαλλιά τους
λάμπουνε
τις νύχτες
μεσ' στις θερμές παλάμες τους κρατούνε
τη ζωή μας
είν' οι απαλές κοιλιές τους
ο ουράνιος θόλος
είναι οι πόρτες μας
τα παραθύρια μας
οι στόλοι
τ' άστρα μας συνεχώς ζούνε κοντά τους
τα χρώματά τους είναι
τα λόγια της αγάπης
τα χείλη τους
είναι ο
ήλιος το φεγγάρι
και το πανί τους είν' το μόνο σάβανο που μας αρμόζει :
είν' οι γυναίκες που αγαπούμε σαν σημαίες

είν' οι γυναίκες που αγαπούμε δάση
το κάθε δέντρο τους είν' κι ένα μήνυμα του πάθους
σαν μεσ' σ' αυτά τα δάση
μας πλανέψουνε
τα βήματά μας
και χαθούμε
τότες είν'
ακριβώς
που βρίσκουμε τον εαυτόνε μας
και ζούμε
κι όσο από μακρυά ακούμε νάρχωνται οι μπόρες
ή και μας φέρνει
ο άνεμος
τις μουσικές και τους θορύβους
της γιορτής
ή τις φλογέρες του κινδύνου
τίποτε - φυσικά - δε μπορεί να μας φοβίση
ως οι πυκνές οι φυλλωσιές
ασφαλώς μας προστατεύουν
μια που οι γυναίκες π' αγαπούμε είναι σα δάση

είν' οι γυναίκες π' αγαπούμε σαν λιμάνια
(μόνος σκοπός
προορισμός
των ωραίων καραβιών μας)
τα μάτια τους
είν' οι κυματοθραύστες
οι ώμοι τους είν' ο σηματοφόρος
της χαράς
οι μηροί τους
σειρά αμφορείς στις προκυμαίες
τα πόδια τους
οι στοργικοί
μας
φάροι
- οι νοσταλγοί τις ονομάζουν Κ α τ ε ρ ί ν α -
είναι τα κύματά τους
οι υπέροχες θωπείες
οι Σειρήνες τους δεν μας γελούν
μόνε μας  δείχνουνε το δρόμο
- φιλικές -
προς τα λιμάνια : τις γυναίκες που αγαπούμε

έχουνε οι γυναίκες π' αγαπούμε θεία την ουσία
κι όταν σφιχτά στην αγκαλιά μας
τις κρατούμε
με τους θεούς κι εμείς γινόμαστ' όμοιοι
στηνόμαστε ορθοί σαν άγριοι πύργοι
τίποτε δεν είν' πια δυνατό να μας κλονίση
με τα λευκά τους χέρια
αυτές
γύρω μας γαντζώνουν
κι έρχονται όλοι οι λαοί
τα έθνη
και μας προσκυνούνε
φωνάζουν
αθάνατο
στους αιώνες
τ' όνομά μας
γιατί οι γυναίκες π' αγαπούμε
την μεταδίνουν
και σ' εμάς
αυτή
τη θεία τους
ουσία

Henri Matisse : la danse 1909-1910

παραλλαγές πάνω στο la danse του Matisse πίνακες και φωτο των :
Harry Holland,   Samantha Madonik,  Leonard Nimoy

Giorgio de Chirico : Bañistas en la playa

Lionard's Nimoy models vs 80's Fashion girls

Ίλιον o Γαπ στον ποδηλατόδρομο

Κάθε πράγμα στον καιρό του και τον Αύγουστο κολιός

Ο διωχθείς εκ Σάμου ΓΑΠ βρίσκει ασφαλές καταφύγιον εις υπήνεμον ποδηλατόδρομον αττικού δήμου. Η τοπική ιντελιγκέντσια υπεδέχθη με τιμάς αρχηγού κράτους το Γιωργάκι. Η εχεμύθεια και η φιλοξενία ήτο προσήκουσα των περιστάσεων. Εδόθηκαν αι καθιερωμέναι συστάσεις και ελέχθησαν τα παρακάτω

ο κρέμμυδος κι ο απήγανος αϊντάμωσαν το σκόρδο

και ιδές ο ρόιδος σέπεται ο κύδων μαραγκιάζει*

Ο ευφυής πολιτικός ανήρ έτυχε θαυμασμού στα όρια προσωπολατρείας από τας τοπικάς αρχάς ιδιαιτέρως για το βαρύτιμον επίθετόν του, ενώ δεν ήτο και ολίγη η μερίς εκείνων που οδυρόμενοι έλεγαν, ‘’που τέτοια τύχη εις ημάς’’.

Το πολιτικό σθένος και η ακαταμάχητος τόλμη του ατρομήτου ποδηλατιστού δεν θα ήτο αρκετά εάν δεν συνοδευόνταν και από την απαράμιλλη ευγένειάν του καθώς και την διάθεσήν του δια κοινωνικήν προσφοράν, ότι κι αν αυτό εσυνεπάγετο. Η δημοσία εμφάνισίς του ήτο καταλυτική.

Οι τοπάρχαι εδώρησαν εις τον πολιτικόν άνδρα, στίλβον ποδήλατον άνευ σέλης δια να τελεί εν εγρηγόρσει, ως ανταπόδωση εις την δωρεάν των προσωπικών του οργάνων εκγύμνασης προς το ίδρυμα αποκαταστάσεως αναπήρων, το οποίο μετά τούτου και πρόκειται να κλείσει ως εξαγγέλθη.

Ο ευγενής πολιτικός ανήρ απέκλεισε την προσφορά των τοπαρχών λέγοντας :’’ να σηκώσουμε τα μανίκια, να βγάλουμε τις γραβάτες, να μην είμαστε πλεονέκτες, να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων για την πατρίδα ’’και συνέχισε : ‘’με τιμά η προσφορά σας αλλά αδυνατώ να την κάνω δεκτή. Δεν εχω χρείαν ποδηλάτου πλέον κι αυτό διότι, εις προηγουμένην επίσκεψίν μου εις την αχανή Κίνα, μου εδωρήθη δια τας μετακινήσεις μου τροχήλατο αμαξίδιον μετά κινέζων κούληδων βαστάζων, οι οποίοι και με καταλαβαίνουν απολύτως. Όμως για να μη σας προσβάλλω, υπόσχομαι να μετασκευάσω το στίλβον ποδήλατο άνευ σέλης σε ηλεκτροφόρο και να το χαρίσω μετά χαράς εις τον σύντροφον αντιπρόεδρον της κυβέρνησης με αφορμή την επέτειον της 3ης Σεπτέμβρη εκφράζοντας του τις ευχαριστίες υμών και ημών δια την προσωπικήν του απόφαση να δωρίσει τα προσωπικά μου όργανα εκγύμνασης’’.

ακολούθησε η στιχομυθία

Οι εκπρόσωποι των νεοϊδρυθέντων τοπικών συλλόγων - ειδικά δια την τελετήν, Πετροπουλιωτών Ιλίου (εις τον οποίον τυγχάνει επίτιμος πρόεδρος ο νυν δήμαρχος Ιλίου), Ριμινιτών Παλατιανής (αγνώστου συνθέσεως και καταστατικού), Ιλιωτών Ιλίου (πρόκειται δια κλειστόν club αρβανιτοκρατούμενον και ιδιαιτέρως φονταμενταλιστικόν) εξεδήλωσαν την αφοσίωσιν  και την υπακοήν τους εις τα κελεύσματα των καιρών ους εξόχως υπηρέτει ο Γαπ.  

 Οι παρευρισκόμενοι, παραληρούντες ολοκλήρωσαν με συνθήματα όπως : το πασόκ είναι δω ενωμένο δυνατό, που ΄σαι αντρέα να το δεις κ.λ.π. Και όταν ήταν πλέον εμφανές πως το Γεωργάκι δεν άντεχε άλλο εις την άσκησην γοητείας επί του πλήθους , ηυχαρίστησε τους παρισταμένους και ως αντίδωρον παρέδωσε εις τους μαγεμένους τοπάρχας αντίγραφον της πυραμίδος Ρούμπικ εν τη οποία εξησκείτο από τα μικράτα του και εις την οποίαν οφείλει την θαυμαστήν του οξύνοιαν και οξυδέρκειαν. ‘’Η πυραμίς Ρούμπικ ην ως γόρδιος δεσμός’’ συνέχισε ο Γάπας ‘’εγώ δεν τον έλυσα ποτέ , αλλά έμαθα από αυτόν ‘’ κι έκλεισε την εκδήλωση με το μοναδικό ρητό που ενεθυμήθει ‘’we need a global government.’’

Παρ’ ολίγον όμως η περιχαρής αυτή σεμνή τελετή να κλείσει επεισοδιακώς .Η διαφαινόμενη έρις και η αναταραχή απεφεύχθη την τελευταίαν στιγμήν. Ηφορούσε το: ποίος θα ήτο ο αποδέκτης της πυραμίδος ; Ο νυν ή ο τέως ;

Πολιτισμένοι άνθρωποι είμεθα, θα τα ήβρουμε.
Με την αποχώρησίν του, ο Γαπ εξεπλάγη ηκούων την ανιδιοτελήν προσφοράν των εμπίστων τοπαρχών,''εαν σου χαλάσουν οι κινέζοι βαστάζοι εδώ είμεθα ημείς, μη διστάσεις αρχηγέ''

Για την εκούσιαν και αμέριστον αρωγήν των παρισταμένων συλλόγων, ο δήμαρχος υπεσχέθη συγκεκινημένος, εξήροντας τους υπέρ του δέοντος σκοπούς  ουν υπηρέτουν, πως θα φροντίσει για την άμεσον και έκτακτον επιδότησήν των με το ποσό των 30.000€ προς έναν έκαστον εξ αυτών, παροχή προβλεπομένη εις τους ακόμη ανοικτούς κωδικούς περί των σεισμοπλήκτων του 1999,  μιας και κάτι τέτοιο είναι και νομότυπον αλλά και δίκαιον.

 Όμως τα όρνια της κλειβωκάς εγυρόφερναν κρώζοντας ως οιωνοί αδιάψευστοι εις τας δεντροστοιχίας του ποδηλατοδρόμου πέριξ των πρωταγωνιστών.

Μα τι ήταν αυτά τα λόγια του τέως προς τον νυν;

Καταυλακιώτη Συ να τηράς τη δλειά σ’ τις πράσνες ταράτσις. Προηγιέτ’ ο Δημητράκς.

Η κόντρα Ρουμελιωτών - Μωραϊτών η οποία υπέβοσκε εις θώκους εξουσιαστικούς εδώ και πλέον των διακοσίων χρόνων, ήτο ζήτημα ολίγων λεπτών να αναβιώσει.

Τόσα χρόνια συνεργάτες στο βρόντο για μια πυραμίδα

*παιδικό σκωπτικό δημώδες

φωτο και στοιχεία από την Εξόρμηση της Κυριακής

δεκαπενταύγουστος

στραφτάλια  μορφομύριστα

κρινάκια  στις  αμμούδες

τεττέρισμα  θαλασσινό  η  Παναγιά  Γοργόνα

 

Ποιος  Είμαι  Ποιος  είμαι  αντηχεί

Άγγελοι  φτερουγίζουνε  σ’  αλώνι  μεθυσμένο

δείχνουν  το  δρόμο  για  το  φως

Καλό  Ταξείδι  στις  ψυχές

Το Παραμύθι που λέει ο Σωκράτης

Κ. Βάρναλης   Η Αληθινή απολογία του Σωκράτη 

Το Παραμύθι που λέει ο Σωκράτης στους συμπολίτες του

 «… Μια φορά κι έναν καιρό οι κλέφτες της πρώτης πολιτείας του κόσμου, αφού πλουτύνανε αρκετά, αποφασίσανε να τακτοποιήσουνε τη ζωή τους. Μπλοκάρανε λοιπόν τους φτωχούς της πολιτείας κι αφού τους μαζώξανε στην πλατεία τους είπανε: “Ψηλά τα χέρια! Θέλουμε το καλό σας … Είσαστε λεύτεροι! …Ο κυρίαρχος λαός θα ʽσαστε εσείς! Εμείς μονάχα θα σας κουμαντάρουμε. Θα φροντίζουμε για την ασφάλεια της ζωής, της τιμής και της περιουσίας σας – μʼ ένα λόγο για τη λευτεριά σας. Σεις θα δουλεύετε …Εμείς θα σας δίνουμε δουλειά, φτάνει να βρίσκεται, και σεις θα μας δίνετε τα κόπια σας …
Κʼ εσείς κʼ εμείς θα ʽχουμε πάνω από τα κεφάλια μας τους ίδιους Θεούς, που θα προστάζουν εσάς να δουλεύετε και να μην τρώτε κʼ εμάς να καθόμαστε και να τρώμε. Κʼ εμείς κʼ εσείς θα ʽχουμε πάνω απʼ τα κεφάλια μας τους ίδιους νόμους, που εμείς θα σας τους δίνουμε κʼ εσείς θα τους ψηφίζετε σα βουλευτάδες και θα τους εφαρμόζετε σα δικαστάδες ενάντια στον εαυτό σας …Κι επειδή μοναχοί σας δε θα μπορούσατε να σκεφτείτε το συμφέρον σας και να φυλάξετε τον εαυτό σας, θα σας αναγκάζουμε με το ζόρι (ψηλά τα χέρια!). Ένα πράγμα μοναχά σας απαγορεύουμε: να κλέβει ο ένας τον άλλονε. Γιατί μπορεί να κλέψετε κʼ εμάς”.
Έτσι λοιπόν ο λαός δούλευε λεύτερα και λεύτερα σκεφτότανε. Και τραγουδούσε χαρούμενα στις ταβέρνες σαν τον κότσυφα στο κλαρί (στο κλουβί!). Κʼ οι σωτήρες του ξαπλωνόντανε τʼ ανάσκελα σε ζεστά παλάτια το χειμώνα και κάτω απʼ ανθισμένα δέντρα το καλοκαίρι …Κʼ η ευτυχία τους αυτή ήτανε δύναμη της πατρίδας κʼ η ξετσιπωσιά τους καθαρμός. Κι αν κάπου βαριεστίζοντας ο λαός τους έδιωχνε, ζητούσε αμέσως άλλους να τόνε κλέβουνε: δε μπορούσε πια μήτε να σκεφτεί χωρίς “σωτήρες”.
Γελάτε και με το δίκιο σας, ω άντρες Αθηναίοι … Παραμύθι, βλέπετε. Τώρα θα μου ζητάτε κʼ επιμύθιο! Πού να το βρω!… Μοναχά σας λέω: “Αλίμονο στον αυτόδουλο πολίτη, που φτασμένος στα έσχατα της απελπισιάς παραδίνεται, για να σωθεί, στο έλεος του Θεού και στους νόμους των Κλεφτών”».

Ο Κώστας Βάρναλης είναι ένας στοχαστής – μαστιγωτής της κοινωνικής πραγματικότητας. Επιδιώκει να αποκτήσει ο «Καλός Πολίτης», το θύμα της εκμετάλλευσης, συνείδηση, να χειραφετηθεί, να διεκδικήσει την πολιτική εξουσία και να πραγματοποιήσει τον δικό του πολιτισμό.

Έγραψε χωρίς να χαϊδεύει εκείνον στον οποίο απευθυνόταν, τον λαό, χωρίς να τον θωπεύει, χωρίς να τον αφήνει έξω από την ευθύνη του, την προσωπική του ευθύνη, να πάψει να είναι «θύμα, ψώνιο και σύμβολο αιώνιο» της μοίρας του.

Επίκαιρος και σήμερα που τσακίζουν τα λαϊκά δικαιώματα, εξαθλιώνουν τη ζωή των εργαζομένων μα ταυτόχρονα ζητούν από το λαό υπομονή και θυσίες για τη «σωτηρία της πατρίδας» δήθεν. Ποιας πατρίδας όμως; Του λαού που παράγει τον πλούτο αλλά δυστυχεί και υποφέρει, ή μιας χούφτας παράσιτων που τον κλέβουν;

«Όσο πιο ταπεινωμένος ο άνθρωπος, τόσο πιότερο κι αναποφάσιστος, όσο πιο κουρασμένος τόσο λιγότερο ανασαίνει και σκέφτεται και θυμώνει. Χρειάζεται κουράγιο και εμπιστοσύνη στον εαυτό σου, για να αντισταθείς στην αδικία - και πιο πολύ ακόμα για ν' αδικήσεις. Μαθημένος να φοβάσαι, δε θέλεις να φοβηθείς περισσότερο. Αφήνεσαι στη γλύκα της αβουλίας, στον εγωισμό του πόνου. Κι όχι μονάχα στέκεσαι να σου παίρνουν τα όσα δεν έχεις, μα δεν αγγίζεις και τα λίγα πόχεις: νηστεύεις από δικού σου το φαγί, το πιοτό και τις γυναίκες- μισείς τον ήλιο, τη θάλασσα, τον αγέρα του δάσου και την κίνηση και αποζητάς την αρρώστια, τα βάσανα, την απλυσιά, τη σιωπή και το θάνατο, για να πας στον παράδεισο»  

«Η Αληθινή απολογία του Σωκράτη».

 

http://kostas-varnalis-poiimata.blogspot.gr/