Παρασκευή 1 Νοεμβρίου 2013

τέλος οι ουρές σε οαεδ και νοσοκομεία




ίασις  και  εργασία


Εξαιρετικής εμπνεύσεως θεωρούνται τα νέα μέτρα που εξήγγειλε η κυβέρνησις για την καταπολέμηση των ανέργων  και των ασθενούντων. Από την πρώτη κιόλας στιγμή της εφαρμογής τους, τα νέα μέτρα άρχισαν να απόδίδουν καρπούς. Έτσι εξαφανίστηκαν οι ουρές των ανέργων έξωθεν των καταστήματων του ΟΑΕΔ (τι να αγοράσουν άλλωστε από αυτά) και παραλλήλως εμειώθηκαν λογαριθμικώς οι προσκομιζόμενοι ασθενείς εις τα επείγοντα περιστατικά των εξωτερικών αλλά και των εσωτερικών ιατρείων των νοσοκομείων. Κατόπιν τούτου και σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες θα προταθεί η κατάργησις και το κλείσιμο των μονάδων παροχής υγείας και ανευρέσεως εργασίας. Όλα τα δεινά του στρεβλού μοντέλου ανάπτυξις θα πάψουν να υφίστανται. Συντάξεις, Φακελάκια, Προμήθειες, Ταλαιπωρία, Συνδικαλιστές, Αναμονή, Ράντσα, Απεργίες, Ουρές … Τέλος. Ανεπιστρεπτί και Οριστικώς.


Εν(1) τελάρον γενόσημων μήλων, προσέφερε στους κατά φαντασίαν ασθενείς ο κατηργηθείς υπουργός παροχής υγείας ενεθυμούμενος το μήλον του Αδάμ, του Γουλιέλμου Τέλλου, της Έριδος, της Χιονάτης, της Άπλ και του Νεύτωνος. Δαγκάς βουλιμικώς το εύγεστον φρούτον, ο υπουργός εσημείωσε το βαθυστόχαστον «ένα μήλον την ημέραν τον ιατρόν εκάμη πέραν» δεικνύοντας και εις τους πλέον αδαείς του λόγου το αληθές. Ο συμπάσχων υπουργός καταπολεμήσεως των ανέργων κι εξαλείψεως δια βίου της μισθωτής εργασίας, κος Βρούτσης, εχαιρέτησε τα αποτελέσματα των νέων μέτρων λέγοντας προς τον ομότιμόν του:

- Χαίρε Σπυράδωνι!  Ποί βαίνεις;  (μτφ. γειά σου μπουμπούκο που πας)

- Ές αγοράν έγωγε! Mήλα βούλομαι πρίασθαι!  (μτφ. πάω στο παζάρι να αγοράσω μήλα)

- Nοῦς ὑγιής ἐν σώματι ὑγιεῖ,*  ετσίριξε επισταμένως ο υπουργός επί της υγείας, το αξίωμα του οποίου και καταργείται, ακολουθώντας την τύχη του ομολόγου του, υπουργού καταπολέμησης των ανέργων.

- Οι αριθμοί είναι ψευδείς. Εάν ήτο τοσαύτως δυσθεώρητο το μέγεθος των ανέργων ως μαρτυρείται, πού είναι αύτοι κεκρυμμένοι και δεν διαμαρτύρονται;  Ε!  Πού; Μήπως εν τω φαράγγι του Σαμαρά;… Ε! ,…Ουδείς; …Ουδεμία, διερωτάται;… Πού είναι όλοι αυτοί;… Λοιπόν…  Θα σας είπω εγώ!  Απλά όλοι αυτοί ασθενείς τε και άνεργοι εργάζονται εν πλήρη μυστικότητι κι απεργαζόνται την κατάρρευσιν των δομών του κράτους προνοίας που υμείς και ημείς κοπιώντες εσυγκροτήσαμε. Δεν θα τους αφήσωμεν. Δεν θα προλάβουν. Μπορούμε και μόνοι μας. Θα εγκρεμίσωμεν και θα αποδομήσωμεν πρώτιστοι το σαθρόν οικοδόμημα του κράτους προνοίας ον τα στίφη επιχειρούν να διεμβολίσουν.

«Τα  αναρτηθέντα  πινακίδια  εις  τα  εξώθυρα  των  οαεδ  και  των  νοσοκομείων  ήτο  μία  κάποια  λύσις»

Τη χρεία τους να μην έχετε.


Χαίρετε ως πλείστα. Υγιαίνετε

 

Μετά την ανάρτηση των πινακίδων σε οαεδ και νοσοκομεία οι δυο υπουργοί παρουσίασαν τα στατιστικά στοιχεία που επιβεβαιώνουν την λογαριθμική μείωση των αριθμών των ανέργων και των ασθενούντων.

«Η ελλάς κύριοι, δεν έχει ανάγκη από ποσότητα πολιτών αλλά από ποιότητα. Να τελειώνουμε επιτέλους με τους κατά φαντασίαν ασθενείς και τους ακαμάτηδες .»


Εμπρός παιδιά για μια καινούργια μεγάλη ελλάδα! Νέοι Παρθενώνες!

Παρασκευή 18 Οκτωβρίου 2013

σελίδες από ένα παλαιό χειρόγραφο

του Φραγκίσκου Κάφκα

Ήταν φανερό πως είχαμε παραμελήσει την άμυνα της πατρίδας μας. Καθένας μας κοίταζε τη δουλίτσα του χωρίς να δίνει σημασία σε τίποτε άλλο, όμως τα γεγονότα των τελευταίων ημερών μας έχουν κάνει ανήσυχους.

Έχω ένα μικρό τσαγκάρικο στην κεντρική πλατεία μπροστά από το Κυβερνείο. Μόλις ανοίξω τα χαράματα το μαγαζί μου βλέπω οπλισμένους άντρες να στέκονται στους δρόμους που οδηγούν στην πλατεία. Αυτοί, δεν είναι δικοί μας στρατιώτες αλλά προφανώς νομάδες που ’χουν κατέβει από το Βορρά. Έχουν, με κάποιο άγνωστο σε μένα τρόπο, κατορθώσει να φτάσουν στην πρωτεύουσα που απέχει αρκετά από τα σύνορα, χωρίς να γίνουν αντιληπτοί. Όπως και νάχει βρίσκονται εδώ. Και κάθε πρωί φαίνεται ότι γίνονται ολοένα και περισσότεροι.

Σιχαίνονται να μένουν σε σπίτια γι’ αυτό και στρατοπεδεύουν σε αλάνες και ελεύθερους χώρους. Ολημερίς δε κάνουν τίποτε άλλο, μοναχά ακονίζουν τα σπαθιά τους, γυαλίζουν τα πιστόλια τους κι εξασκούνται με τα άλογά τους. Η ήσυχη πλατεία μας, ήταν πάντοτε καλοδιατηρημένη και καθαρή. Τώρα, την έχουν  μετατρέψει σε σκουπιδότοπο. Στην αρχή βγαίναμε απ’ τα μαγαζιά μας και προσπαθούσαμε να καθαρίσουμε την χειρότερη βρωμιά, γρήγορα όμως τα παρατήσαμε γιατί κάτι τέτοιο είναι μάταιο κι επίφοβο, αφού κινδυνεύουμε να τραυματιστούμε απ’ τα αγριεμένα άλογα ή απ’ τα μαστίγια που αδιάκοπα οι νομάδες με μανία στριφογυρίζουν δαιμονισμένα.


Η κουβέντα με τους νομάδες είναι αδύνατη. Δεν μιλούν τη γλώσσα μας και στην πραγματικότητα δεν δείχνουν να καταλαβαίνουν κάποια άλλη. Έχουν δικό τους κώδικα επικοινωνίας .Μεταξύ τους συνεννοούνται σαν τις καρακάξες. Τα κρωξίματα κι οι στριγγλιές τους μας είναι ανυπόφορα, μας ξεκουφαίνουν. Ούτε καταλαβαίνουν ούτε και έχουν διάθεση να καταλάβουν τον δικό μας τρόπο ζωής και τους θεσμούς μας. Δεν κατορθώσαμε να συνεννοηθούμε μαζί τους όσο κι αν το προσπαθήσαμε, επιστρατεύοντας τη μια νοήματα και την άλλη χειρονομίες . Δεν καταλαβαίνουν κι ούτε πρόκειται ποτέ να καταλάβουν.

Συχνά κάνουν γκριμάτσες· τότε το ασπράδι των ματιών τους γυρίζει κι από το στόμα τους βγαίνει αφρός, αλλά και πάλι μ' αυτά ούτε θέλουν να μας πουν κάτι, ούτε και να μας εκφοβίσουν· το κάνουν απλά γιατί αυτός είναι ο τρόπος τους. Οτιδήποτε χρειάζονται το παίρνουν. Δεν μπορεί να πει κανείς πως χρησιμοποιούν βία. Όταν απλώνουν τα χέρια τους όλοι παραμερίζουμε στην άκρη. Γινόμαστε σχεδόν αόρατοι αφήνοντάς τους να αρπάξουν ότι κι αν θέλουν.


Δεν είναι δα και λίγα αυτά που πήραν από το μαγαζί μου. Ας μην παραπονιέμαι όμως. Τι να πει και ο κρεοπώλης! Δεν προλαβαίνει να φέρει νέο εμπόρευμα και να… οι νομάδες ορμούν αρπάζουν και καταβροχθίζουν τα πάντα. Ακόμα και τα άλογά τους τρέφονται με κρέας. Συχνά, άλογο και αναβάτης στέκονται απέναντι, τρώνε κι οι δυο από το ίδιο κομμάτι κρέας, καθένας από μιαν άκρη. Ο κρεοπώλης φοβάται και δεν τολμά να σταματήσει τις παραγγελίες κρέατος. Τον καταλαβαίνουμε απόλυτα. Προσπαθούμε να τον υποστηρίξουμε και μαζεύουμε χρήματα. Ένας θεός ξέρει τι θα κάνουν οι νομάδες αν δεν βρουν κρέας να φάνε, αλλά ακόμα κι έτσι, δε θέλω να φανταστώ τι πρόκειται να κάνουν εάν τρέφονται με κρέας κάθε μέρα.





Πέρασαν μέρες, ο κρεοπώλης σκέφτηκε πως θα μπορούσε να αποφύγει τον κάματο της σφαγής, έτσι ένα πρωινό αγόρασε έναν ζωντανό ταύρο και τον έφερε στο μαγαζί. Κάτι τέτοιο δεν πρέπει να το ξανακάνει. Τουλάχιστον για μια ώρα είχα ξαπλώσει στο πάτωμα του μαγαζιού μου, είχα τυλιχτεί με κουβέρτες και μαξιλάρια, με όλα μου τα ρούχα μόνο και μόνο για να μην ακούω τα σπαρακτικά μουγκρητά εκείνου του ταύρου. Οι νομάδες ορμούσαν απ΄ ολούθε, πηδούσαν πάνω στο δύστυχο ζώο για να κόψουν με τα δόντια τους κομμάτια της ζεστής του σάρκας. Ύστερα… Όλα ησύχασαν. Σώπασαν για αρκετή ώρα πριν σιγουρευτώ κι αφήσω την κρυψώνα μου. Διστακτικά, σχεδόν αθόρυβα πλησίασα στη βιτρίνα του καταστήματός μου και κοίταξα απέναντι. Σαν τους μεθυσμένους γύρω από το κρασοβάρελο, κείτονταν αποχαυνωμένοι πλάι στα υπολείμματα του ταύρου.

Ακριβώς εκείνη τη στιγμή νομίζω πως είδα τον κυβερνήτη σε ένα από τα παράθυρα του Κυβερνείου. Αν και του συνιστούσαν να αποφεύγει αυστηρά, για λόγους ασφαλείας, να εμφανίζεται στις αίθουσες με εξωτερικά παράθυρα και να ζει αποκλειστικά στο αίθριο με τον εσωτερικό κήπο, τον είδα. Στεκόταν σκεφτικός κι αδύναμος, έτσι τουλάχιστον μου φάνηκε· είχε κατεβασμένο το κεφάλι του ρίχνοντας ματιές στην πλατεία και το κρεοπωλείο.

Οι νομάδες περιφέρονταν ακονίζοντας τα σπαθιά τους, γεμίζοντας τα όπλα τους. Μες τις μαύρες πανοπλίες τους, αναβάτες κι άλογα γινόντουσαν ένα. Αναρωτιόμασταν τι θα γίνει, που θα βγάλει όλο αυτό…

Τελευταία όλο και πληθαίνουν οι αναφορές αναιτιολόγητων εξαφανίσεων.

Πόσο καιρό ακόμα θα υποφέρουμε αυτό το βάσανο, αυτή την απειλή; Ήταν το Κυβερνείο που προσέλκυσε τους νομάδες, αλλά κανείς τους εκεί μέσα δεν γνωρίζει τον τρόπο για να τους διώξει. Οι πύλες στο ογκώδες κτίριο έχουν κλειδαμπαρωθεί. Οδοφράγματα στήθηκαν και σφραγίστηκαν με αγκαθωτό πλέγμα τα εξωτερικά παράθυρα. Οι εξωτερικές φρουρές, αυτές που κατά το παρελθόν βημάτιζαν πομπωδώς σε παρελάσεις, αποσύρθηκαν στο εσωτερικό… Η σωτηρία του τόπου αφέθηκε σε εμάς τους τεχνίτες και τους εμπόρους, μα εμείς δεν έχουμε προετοιμαστεί για κάτι τέτοιο ούτε και ισχυριστήκαμε ποτέ ότι είμαστε ικανοί γι αυτό. Είναι μια παρεξήγηση που θα αποδειχτεί ολέθρια για όλους μας.

σελίδες από ένα παλαιό χειρόγραφο

«Ένα  παλιό  φύλλο».  Ein  altes  Blatt .  Διήγημα  του  Franz  Κafka  –  1917.

ελεύθερη  μετάφραση  και  διασκευή  - katoikoi  iliou

Τρίτη 8 Οκτωβρίου 2013

Ποιος σκοτώνει την δημοκρατία στα σχολεία;



Στην εφ. «ΤΟ ΒΗΜΑ» της 29ης Σεπτεμβρίου 2013, δημοσιεύτηκε μια έρευνα με θέμα: «μίσος και βία στα σχολεία». (Γνωστό και ως «bullying»).Στο κείμενο περιγράφονται φαινόμενα βίας και κυρίως-ως απόρροια των γνωστών γεγονότων- η δράση της Χρυσής Αυγής στις τάξεις και τον αύλειο χώρο.


Περιέχεται επιπλέον και δήλωση του κ. Θ. Παπαθεοδώρου, πρώην υφυπουργού παιδείας και πανεπιστημιακού, για το ζήτημα. Μεταξύ άλλων σημειώνει:
«Μην ξεχνάτε ότι ο ρατσισμός και ο φασισμός δουλεύουν πάνω στους κοινούς άξονες του εκφοβισμού και της απαξίωσης των αξιών της δημοκρατίας στο σχολείο, όπως και στην κοινωνία. Γι
ʼ αυτό συνδέσαμε από την αρχή την δράση του “Παρατηρητηρίου κατά της βίας” με την αναβάθμιση της πολιτειακής παιδείας και, σε πρώτη φάση, με την ένταξη στις σχολικές δραστηριότητες ειδικών προγραμμάτων για τους μαθητές».

Ως συνήθως κανείς δεν ασχολείται με τα γενεσιουργά αίτια του φαινομένου της σχολικής βίας, αλλά όλοι τρέχουν, λαχανιασμένοι και περιδεείς, πίσω του.

Μίλησε ο πρώην υφυπουργός για «πολιτειακή παιδεία».
Αν τον ερμηνεύω σωστά, οφείλει το σχολείο, κυρίως στην κρίσιμη, εξοπλιστική ηλικία του δημοτικού, να διδάσκει και να εμφυσεί στους μικρούς μαθητές τις πανανθρώπινες αξίες της ελευθερίας, της δημοκρατίας και του αλληλοσεβασμού. («Πολιτειακή παιδεία», μάλλον είναι η καλλιέργεια του δημοκρατικού φρονήματος. Αρέσκονται οι «διανοούμενοι» στους γριφώδεις νεολογισμούς).

Ουδείς διαφωνεί. Είμαστε η γενέθλιος χώρα της δημοκρατίας, ο τράχηλός μας δεν αντέχει ζυγούς, φασισμούς και ναζισμούς.

Ελέγχεται όμως ο κ. καθηγητής και όλο το αποσβολωμένο σύστημα -οι «συνήθεις χάσχακες» που θα
ʽλεγε και ο Ζουράρις-για ασυμφωνία λόγων και πράξεων: Τι εννοώ;



Στα παλαιότερα βιβλία Γλώσσας του Δημοτικού σχολείου -προ του 2006-στο γʼ τεύχος Γλώσσας Στʼ Δημοτικού, στην σελίδα 75, περιεχόταν ο κλασσικός ορισμός της δημοκρατίας του Περικλή. Το περίφημο χωρίο του Θουκυδίδη, από το Β,37»… και όνομα μεν διά το μη ες ολίγους, αλλʼ εις πλείονας οικείν δημοκρατία κέκληται», το πολίτευμά μας λέγεται δημοκρατία, επειδή την εξουσία δεν την ασκούν λίγοι πολίτες, αλλά όλος ο λαός και ούτω καθεξής.

Προφανώς,
όταν οι συγγραφείς «μαγείρευαν» τα νέα βιβλία, είχαν, πιστεύω, υπ
ʼ όψιν τους τι περιείχαν τα παλιά.

Γνωρίζουμε ότι, αν δεν κατέθετες πιστοποιητικό προοδευτικότητας και… νεοταξικής αριστεροφροσύνης, ανάθεση συγγραφής δεν έπαιρνες. Γιατί, λοιπόν, δεν συμπεριελήφθη το θαυμάσιο κείμενο, «ο ύμνος στην δημοκρατία», όπως αποκαλείται, και στα νέα βιβλία Γλώσσας; Τέτοιου είδους προγραφές και λογοκρισίες, δεν συμβαίνουν μόνο σε καθεστώτα, που διαφωνούν με το περιεχόμενο αυτών των κειμένων;

Μήπως η φράση του κειμένου «για τα δημόσια αξιώματα προτιμώνται εκείνοι που είναι ικανοί και τα αξίζουν και όχι εκείνοι που ανήκουν σε μία ορισμένη τάξη» ήταν πολύ ενοχλητική για τους «κληρoνομικώ δικαιώματι» πολιτικούς και πολιτικάντηδες της χώρας; Στους πορφυρογέννητους τζιτζιφιόγκους, που από την μέρα που γεννιούνται χρίονται υπουργοί;



Στο ίδιο βιβλίο,
φιλοξενούνταν και απόσπασμα από την αριστουργηματική τραγωδία του Αισχύλου «Πέρσαι», το περίφημο «ω παίδες Ελλήνων, ίτε, ελευθερούτε πατρίδʼ…», ο ύμνος της φιλοπατρίας. Και αυτό κρίθηκε μάλλον βαρύ και δύσπεπτο, εθνικιστικό, για τα παιδιά και αφαιρέθηκε.

Στο ίδιο τεύχος και ο «Ύμνος εις την Ελευθερίαν», οι πέντε πρώτες στροφές του έργου. Στον κάλαθο των αχρήστων, στο χρονοντούλαπο και ο Σολωμός, γιατί μάλλον έχει το …«κουσούρι» να ονομάζεται εθνικός ποιητής.

Την ίδια τύχη είχαν και «οι Ακρίτες» («Ο Κωνσταντίνος ο μικρός και ο Αλέξης ο αντρειωμένος»), η διήγηση για το τέλος του Ρήγα Φεραίου, ο Κάλβος («παρά προστάτας να
ʽχωμεν»), ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης, η διήγηση του Κοσμά Πολίτη για τις «τελευταίες ώρες της Σμύρνης», το απόσπασμα από τα απομνημονεύματα του Κολοκοτρώνη. Εκείνο το ωραίο «Ο κόσμος μας έλεγε τρελούς. Εμείς, αν δεν ήμαστε τρελοί, δεν εκάναμε την Επανάσταση».

Όταν διώχνεις από τα βιβλία κείμενα-πετράδια του ελληνικού λόγου, με τα οποία μπορείς να διδάξεις την άδολη και υγιή φιλοπατρία και στην θέση τους βάζεις «συνταγές μαγειρικής»-25 πολύτιμες σελίδες αφιερώνει το α
ʼ τεύχος Γλώσσας Στʼ Δημοτικού στην διατροφή και στις συνταγές. Μία σελίδα έπιαναν οι στροφές του «Ύμνου», αλλά «ουκ ην τόπος» γιʼ αυτόν.

Η συνταγή για «μακαρόνια με κιμά» (σελ. 48) είναι σημαντικότερο πράγμα-όταν, λοιπόν, εκπαραθυρώνεις την φιλοπατρία, εισέρχονται από την θύρα τα φαινόμενα βίας, ρατσισμού και φασισμού. Όταν διδάσκει ο δάσκαλος, τον ηρωισμό, την ευγενική παλληκαριά, το χιλιοτραγουδισμένο φιλότιμο μέσω μιας γάτας της Σόνιας, (στο βιβλίο Γλώσσας Στ
ʼ, βʼ τεύχος) και όχι με τα κείμενα του Κολοκοτρώνη του Ευαγόρα Παλληκαρίδη ή του Παύλου Μελά (υπήρχε στο παλιό Ανθολογία απόσπασμα από τα βιβλίο της Ναταλίας Μελά, στο οποίο περιγραφόταν το ένδοξο τέλος του αθάνατου ήρωα . Το πέταξαν…) τότε τη θέση των ηρώων, την παίρνουν κομματοθρεμμένοι τυχοδιώκτες και λοιποί υλακτούντες κρετίνοι.

Η δημοκρατία, έγραφε ο Μπρεχτ, χρειάζεται αδιάκοπη σφυρηλασία. Πρέπει να την χτυπάμε όπως τον πάσσαλο, για να βυθιστεί πιο βαθιά στο χώμα.






Η δημοκρατία εκτρέφεται και γαλβανίζεται από την ιστορία και την παράδοση, αυτά ακριβώς που φρόντισαν να μαγαρίσουν και να ποινικοποιήσουν οι ημιμαθείς φανατικοί της ψευτοπροόδου, που εμφιλοχώρησαν και στα πανεπιστήμια, που γράφουν σχολικά βιβλία και εκπονούν αναλυτικά προγράμματα, με αποτέλεσμα να ανδρωθούν γενιές Ελλήνων, χωρίς τα απαραίτητα πνευματικά αντισώματα, χωρίς αίσθημα αλληλεγγύης, χωρίς των παππούδων μας «καθαρό μέτωπο», χωρίς Χριστό και αγάπη προς την «μεγαλόψυχη στον πόνο και στη δόξα» πατρίδα μας, όλα έκφραση ζωής και στάση ψυχής, που δυνάμωναν την αντοχή και την καρτερία του λαού στις τραγικές εθνικές περιπέτειες. Ας μην θρηνούν επί των ερειπίων οι ταγοί. «Όταν τα μήλα είναι ξινά, δεν φταίνε τα μήλα, φταίνε οι μηλιές», κατά τον αείχλωρο λόγο του Πατροκοσμά.

Ο Παύλος Μελάς, για να θυμηθούμε τον αητό της Μακεδονίας, που σε λίγες μέρες
(13 Οκτ.) τιμούμε την μνήμη του, «άσπιλος σαν φως», έγραφε στις 15 Σεπτεμβρίου του 1904, στην αγαπημένη του γυναίκα:
«…Διαρκώς ερωτούσα τον εαυτόν μου αν είχα το δικαίωμα εγώ να συλλάβω οιονδήποτε άνθρωπον, οσονδήποτε κακούργος και αν είναι, να τον τραβήξω από την οικογένειάν του και να τον φονεύσω. Και διαρκώς απαντούσα όχι, όχι…».

Συνεχίζει παρακάτω:
«…Εγώ όμως ουδέν άλλο στήριγμα, πλην της προς την πατρίδα και το έθνος μου αγάπης, έχω. Μα την αλήθειαν πολύ θα τα αγαπώ και τα δύο, διότι καίτοι υποφέρω, καίτοι κλαίω, θ
ʼ αφήσω να γίνη εκείνο που απεφασίσθη».

Τα γεμάτα καλοσύνη λόγια του ήρωα, που διδάσκουν την ευγένεια, την επιείκεια, την αυταπάρνηση και την θυσία, όχι για ιδιοτελείς σκοπούς, αλλά για της πατρίδος την ελευθερία, δεν έχουν θέση σε σχολικά βιβλία, ενώ τα νιαουρίσματα γατιών βρίσκουν σελίδες.

Γιατί εκπλήσσονται και απορούν οι «σάπιες μηλιές» της πολιτικής, που αγρίεψαν τα παιδιά; Όταν συκοφαντείς την ιστορία του λαού μας, γράφοντας πως το
ʼ40 κρύφτηκε λόγω δειλίας στα υπόγεια (Γλώσσα Εʼ Δημοτικού), εξομοιώνεις τον Μέγα Αλέξανδρο με την Κοκκινοσκουφίτσα (Γλώσσα Στʼ Δημοτικού), εξυμνείς την παιδεραστία (Γλώσσα Αʼ Γυμνασίου), διασύρεις την οικογένεια, επαινώντας τις «απιστίες» των γονέων (Γλώσσα Βʼ Γυμνασίου) και «προσφέρεις» στους μαθητές κείμενα του τηλεαστρολόγου Λεφάκη για τα ζώδια, που «ευνοούν τις ερωτικές σχέσεις», τότε τα παιδιά σού επιστρέφουν, ως «αντίδωρο», τα δηλητήρια και τις αναθυμιάσεις, που εισπνέουν μέσω των σχολικών βιβλίων.

Και στα σχολεία δεν χρειαζόμαστε «παρατηρητήρια κατά της βίας», αλλά να ανοίξουν τα κρατητήρια γι
ʼ αυτούς που σκοτώνουν την δημοκρατία, την φιλοπατρία και την ιστορία αυτού του λαού στα σχολεία…

Δημήτρης  Νατσιός,  δάσκαλος  Κιλκίς

πηγή : www.antibaro.gr/

Παρασκευή 20 Σεπτεμβρίου 2013

Ίλιον με κατάνυξη εορτάσθηκαν τα Δημοφίλεια


Η διοργάνωση, τα βραβεία

Mε ιδιαίτερη αίγλη εορτάσθηκαν τα Δημοφίλεια στο Ίλιον. Μοναδικό κύρος απέδωσε στη διοργάνωση η παρουσία εκλεκτών προσκεκλημένων. Ο διαγωνισμός ‘’Δε Μοστ Πόπιουλαρ Πολίτικαλ Πέρσονς’’ του οίκου  αξιολόγησης Φαύλοικ εντ Church ανέδειξε μεγάλους υπερτυχερούς. Τα προγνωστικά επαληθεύτηκαν. Ο τηλεμαραθώνιος του συνταγματικού τόξου έληξε πριν καν αρχίσει.

Τα φαβορί της γαλαζοπράσινης παράταξης εθριάμβευσαν.

Ψήφισαν οι μηχανισμοί σύμπραξης δημόσιου και ιδιωτικού τομέα ΣΔΙΤ, οι επιδοτούμενοι εθνικοτοπικοί και αθλητικοί σύλλογοι, ΑΕΚ καθώς και οι βασικοί μέτοχοι. Στους συμμετέχοντες στην ψηφοθηρία χαρίστηκαν αναμνηστικές φωτοτυπίες πεπαλαιωμένων αναγνωστικών που περιείχαν ένθετες εφημερίδες ( να Λόλα ένα μήλο… πάρε Μίμη και εσύ ένα )

Τα βραβεία απένειμαν από κοινού στους  καταλληλότερους και δημοφιλέστερους σαξεστοριανούς οι υπουργοί ρύπου και υποκλοπών. Παρεβρέθησαν και εξεφώνησαν τον πανηγυρικόν της ημέρας οι Μεγάλοι χορηγοί και τελετάρχες, κύριοι, 4ος Ράιχ  ‘n Bach και Α΄ Φούχτελ.

Ακολουθεί η περιγραφή των ειδικών βραβείων:

α’ βραβείο) καλύτερης περιφερειακής τουριστικής προβολής 8.5εκ.€, σχεδιασμού και δημιουργίας διαδικτυακής πύλης κόστους 1.3 εκ. € β’ βραβείο) προτύπου πανελλαδικής διαφήμισης δημοτικού τηλεοπτικού σποτ από την συχνότητα της Υενερτ για την την νομιμοποίηση της κυβερνητικής απόφασης κλεισίματος της ΕΡΤ και γ’ διεθνές βραβείο)  ειδικής συνεισφοράς της καλύτερα οργανωμένης  αναίμακτης (εξαιρουμένων των αυτοχειριών) άνευ όρων παράδοσης εις την αειφόρον ανάπτυξιν της διεθνούς και εγχώριας τραπεζοεργολαβικής συντεχνίας.

Οι αλληλοβραβευθέντες

Quiz :  ποίος,   βραβεύει   ποίον   και     διατί ;

Σε κλίμα κατάνυξης, ετελέσθη στο αείποτε δημοκρατικό μετερίζι, η  περιφορά της ληκύθου που περιέχει την τέφρα των κοινοτήτων της τοπικής αυτοδιοικήσεως

Έκδηλος η συγκίνησις και η ταπεινοφροσύνη εις τον τοπάρχην της ελάσσονος και  τον υπερτοπάρχην  της μείζονος Καλλικρατικής  περιφερείας  ,

μετά  το  πέρας  της  εκδηλώσεως

ηκολούθησε γεύμα νηστίσιμον περιλαμβάνων γίγαντες πρεσπών ,ταραμάν μεσολογγίου, χταποδάκι εις τα κάρβουνα, τομάτα λιαστή σαντορίνης ,μπρικ σολομού νορβηγίας, και μπρούσκο κρασί από τους αμπελώνας του αρκά ροβέρτου σπυρόπουλου που περίσσεψε από προγενεστέρα εκδήλωσιν μνημόσυνον για την τρίτη του σεπτέμβρη

τα  γλυκά  που  προσεφέρθησαν  ήταν  εργολάβοι  γνωστής  κοινοπραξίας

ζαχαροπλαστείων


ενθουσιώδες κοινό παρακολουθεί




Στους αριστεύσαντες τοπάρχες συστάθηκε η συμπόρευση και η καλλιέργεια λόου απολιτίκ προφάιλ (non political low profile) καθότι αυτή η τάσις προτιμάται πλέον εις τας  αγοράς .

Το ορατόριο, οι τενόροι της συμφοράς

Οι βραβευθέντες ηγήτορες για να ευαρεστήσουν τους χορηγούς έψαλαν καθ υπόδειξη της Υψηλής Πύλης  το πολιτικό ορατόριο του μέλλοντος
‘’2021 -  Διακόσια Χρόνια Κλεφτουριάς και Κοτζαμπασισμού στο Προτεκτοράτο’’.

Άνωθεν φωτογραφικά στιγμιότυπα: Δέχονται των συγχαρητηρίων. Ο μαέστρος Βαγγέλας με έκδηλον θαυμασμόν επικροτεί τους ερμηνευτάς, δηλώνοντας χαρακτηριστικά ‘’ήταν η καλυτέρα εκτέλεσις της παρτιτούρας, είστε καθ όλα άξιοι, το φορτίσιμο στο χαράτσι ήταν συγκλονιστικό’’. Ο υπερτοπάρχης, συγκινημένος των επαίνων και της παρουσίας του Μεγάλου χορηγού Τελετάρχη και αντιπροσώπου της Υψηλής Πύλης κ. Φούχτελ του Α΄, εν μέσω καλλιτεχνικού οίστρου υποκλίνεται  και λέγει, ‘’ Στρατηγέ μου, ιδού ο στρατός σας, κάθε επιθυμία σας για μας διαταγή’’. Και  ατενίζοντας το βράχο στο φόντο του παραθύρου συμπληρώνει, ’’έχω προωθήσει τα ενδιαφέροντά σας για τη μπυραρία και το καζίνο επί του λόφου του βράχου, είναι ζήτημα ημερών η επίτευξις του ευκταίου, ειλικρινά δικός σας.’’ Ο χερ Φούχτελ ο Α΄ ενέπλεξε εις το εγκώμιόν του, τους ηγήτωρας, τους μινίστρους και πάσα κεφαλή αρχής και εξουσίας του Ανατολικού προτεκτοράτου. ‘’Μαζί έχουμε τελεία και αγαστή σύμπλευσιν αλλά δεν μπορούμε να κατανοήσουμε γιατί το αυτό δεν συμβαίνει και με τον λαόν ταύτης της επαρχίας. Όμως  μην ανησυχείτε, η εδραίωσις της καθεστηκυίας τάξεως και η αγαστή συνεργασία  μας δεν πρόκειται να διασαλευθεί και να απειληθεί από τον λαόν. Εν ανάγκη θα σας αλλάξωμεν λαόν, θα εισαγάγωμεν καινουργείς λαούς υπάκουους και υπηκόους εις το businesshelladen που κατασκευάζουμε’’. Κι έκλεισε καταχειροκροτούμενος με πολλαπλό μπιζάρισμα ‘’Τυγχάνετε της αμερίστου εμπιστοσύνης μας’’. Εις εκ των τοπαρχών απέδωσε εις τον ολιγομίλητον και πρώτο τη τάξη της ιεραρχίας, κον 4ον Ράιχ  ‘n Bach τον Αδαμάντινον Πυρσόν της Μεγάλης Πυραμίδος και την Χρυσήν Ειδικήν Οικονομικήν Ζώνην, ΕΟΖ.

 Δωρεάν Παιδεία και Υγεία σε όσους δηλώνουν εισόδημα άνω των 40.000 €

Η κατανυκτική ατμόσφαιρα κορυφώθηκε κατά την ακρόασιν του δεύτερου μέρους του ορατορίου μνημόνιο 3. Είχαν προηγηθεί τα άσματα μνημόνιο 1 και 2, εφαρμοστικός νόμος ,σύνταξη στα 75,το χαράτσι του βαγγέλα ( και όχι αυτό του συμπαθούς και αγαπητού αποδημήσαντος θεσσαλονικέως Νίκου Παπάζογλου ), ανεργία 30% νέοι φόροι για τους νέους, Καλλικράτης 1 σύνθεση ραγκούση και το ημιτελές Καλλικράτης 2 (ενορχήστρωση γαπ υλοποίηση σαμαράς), ουκ εν τω πολλω τω ευ , ανώτατος  μισθός  τα  360€ και αν ποτέ τα δείτε εδώ μη ματαρθείτε  , το παλιόσπιτο ετούτο δε θα το χαρείς ,κι όμως τι κρίμα τι κρίμα δε χωράς πουθενά, δωρραιάν παιδoία και υγεία σε όσους δηλώνουν εισόδημα άνω των 40.000€ μηνιαίως( στείχη διαμαντοπούλου, σύνθεση λοβέρδος, επικαιροποίηση σπυράδωνις αρβανιτόπουλος,  μέγας χορηγός London School of Economics - ιεκ Στούρνου Γενόσημου) μην πας στα ξένα ξένος κι εδώ για πάντα θάσαι να το θυμάσαι( ενορχήστρωση παπακωνσταντίνου - Goldman Sachs), πουλάμε το νερό πουλάμε και το ρεύμα και τούτη τη ζωή τη φέρνουμε στο τέρμα ( συνδικαληστρική χορωδία όλοι ναζι στο συνταγματικό τόξο - Deutsche Bank)

Η συνάντηση των σαξεστοριανών

 Εν αντιθέσει με τα  όσα ισχυρίζεται ο τοπάρχης Ιλίου εντός των  δημοτικών  συμβουλίων, ότι δηλαδή δεν έχει ενημέρωση για τα όσα έργα  γίνονται από την υπερτοπαρχία εντός των ορίων του δήμου (π.χ .βλέπε πλατεία Ρίμινι), ο απολογητής του Εσπα δήλωσε σε κάλεσμα του αναπτυξιάρχη χατζιδάκη παρουσία τοπαρχών του συνταγματικού τόξου  «η σημερινή μέρα αποδεικνύει ότι ο Α’ και ο Β’ βαθμός Τοπικής Αυτοδιοίκησης έχουν αποτελεσματική συνεργασία αλλά η γραφειοκρατία παραμένει ο μοναδικός εχθρός» και συμπλήρωσε ότι «η Περιφέρεια με τα έργα αυτά βάζει ένα λιθαράκι στην απορρόφηση των κονδυλίων των πόρων του ΕΣΠΑ και συμβάλλει ουσιαστικά στην τόνωση της ανάπτυξης της χώρας».

Ενώ off the record τόνισε όλο νόημα προς πάσα κατεύθυνση «στηρίξτε μας για να σας στηρίξουμε, ο εκλογικός νόμος των τοπαρχιών χρήζει επικαιροποίησης, τα  νέα έργα και οι συνθήκες έχουν ωριμάσει πρέπει να επιταχύνουμε και να είμαστε καθ’ όλα έτοιμοι για το νέο ΕΣΠΑ 2014-2020 που ξεκινά σε λίγους μήνες. Και έκλεισε με το γνωστό εμείς κάνουμε όλη τη λάντζα ,τόνα  χέρι νίπτει τάλλο και τα δυο τον παπαγάλο». Ακόμα ο τοπάρχης άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο επιβολής τελών κυκλοφορίας στα ποδήλατα. Προέτρεψε το ίδιο να πράξουν και οι λοιποί συνάδελφοι του συνταγματικού τόξου .Δεν μπορεί τόσοι ποδηλατόδρομοι να μην είναι ανταποδοτικοί. Να πληρώσουν οι έχοντες και οι κατέχοντες. Ο αναπτυξιάρχης χατζιδάκης θαύμασε τη διαυγή σκέψη του τοπάρχου και υπεσχέθη την αμέριστο στήριξη του γκουβερνάτορα εις το πρόσωπόν του, και εν σχήματι οικειότητας ψιθύρισε συνομωτικώς εις το δεξιόν αυτί του τοπάρχου, που ήσουνα κρυμμένος τόσον καιρό, θα μπορούσες να ήσουν στέλεχος του κόμματός μας, βουλευτής, γραμματέας σε βίγλα, διευθυντής σε δέκο, διοικητής σε μκο, ευρωπαίος επίτροπος! Σε θαυμάζω! Καίτοι αντίπαλοι κατά τους παρελθόντας καιρούς  και παρά τη διαφορά ηλικίας, φρονώ πως από τούδε και στο εξής θα ήμαστε δίδυμοι πολιτικά ως και τα κόμματά μας , δείχνοντας προς την φωτογραφία του προέδρου και του αντιπροέδρου του γκουβέρνου.

Έτσι σαν τον Αντώνι και το Βαγγέλα, ο  σαξεστοριανός αναπτυξιάρχης  και ο καταυλακιώτης, εν μέσω φληναφημάτων του υπερτοπάρχου επισφράγιζαν την αδελφική τους  φιλία δια θερμής χειραψίας. Ελογάριαζαν όμως χωρίς τους τραπεζίτας που επριόνιζαν την πράσινη καρέκλα του τοπάρχου θέλοντας να την εκάμουν σκαμπώ και δη κυανούν. Πετυχημένος είναι όποιος έχει χρέη. Μόνο έτσι έρχεται η ανάπτυξη.

Το  στέλεχος

Μαύρα φίδια κολοβά ζώσαν τον τοπάρχη. Εκινδύνευε η επαγγελματική του σταδιοδρομία. Ήπρεπε να επανεκλεγεί. Κι αυτός που καμώνονταν τον νοικοκυραίο… Τι αδιέξοδο ήταν αυτό εις το οποίο είχε βρεθεί. Τη φαεινή  ιδέα, τον από μηχανής θεό, θα έβρισκε στις προτάσεις στελέχους της υπερτοπαρχίας. Κάνε ένα μεγάλο έργο αμφιβόλου χρησιμότητας και υπέρογκου κόστους. Οι κατασκευαστές θα σε δοξάσουν θα παίζεις στα μέσα και στα έξω. Μοίρασε χρήματα δεξιά και αριστερά σε επιλεγμένους στόχους, χρησιμοποίησε το συνταγματικό τόξο και τα βέλη σου θα βρουν κέντρο. Και προπαντός άφησέ τους να σε χρησιμοποιήσουν για να τους είσαι χρήσιμος. Το ένα χέρι νίβει το άλλο. Το στέλεχος, έκλεισε το μάτι στον τοπάρχη κι έβγαλε από τον χαρτοφύλακα τα σχέδια της μελέτης.

-Τι είναι αυτά;

-Η σωτηρία μας!

-Δηλαδή;

-Θέλει και δηλαδή, γηροκομείο…  βίντεο, αρχιτεκτονική μελέτη, σχέδια εμπλουτισμένα με περιτύλιγμα λεξούλες και όρους που αρέσουν. Κοινωνικές δομές, περιβαλλοντική μελέτη, ανάπλαση, προσβασιμότητα, ενεργειακό αποτύπωμα, αειφορία, πολυδύναμο  και θα είσαι παντοδύναμος και πρωτοπόρος. Κανάλια, συνεντεύξεις, μπράβο και ζήτω! Όλα δικά σου!

-Και θα λειτουργήσει;

-Τι σημασία έχει; Σάματις θα ‘ναι το πρώτο ή το τελευταίο. Το πολύ πολύ να περάσει στο ΤΑΙΠΕΔ και στα ΣΔΙΤ.

-Ναι αλλά… καραδοκούν οι πολιτικοί μας αντίπαλοι. Θα μου ασκήσουν σκληρή κριτική. Θα μου ρίξουν λάσπη. Θα με χορέψουν σκληρό ροκ. Κι αυτοί που διαμαρτύρονται…

-Ας πέσουν πρώτα τα τσιμέντα και η λάσπη θα εξαφανιστεί. Είναι όλα συμφωνημένα. Μην ανησυχείς. Ροκ αυτοί. Άρτος και Θεάματα εσύ. Τάραξέ τους στα καλαματιανά. Βάλε μπροστά τους συλλόγους με τα κοκορέτσια και τα σουβλάκια. Και μόστραρε πρώτο τραπέζι. Συ θα λες, τα δέντρα που κάνουν καρπούς πετροβολούν, και άλλα τέτοια. Μετά θα αναλάβουμε εμείς. Εκτός από δημοφιλέστερος θα καταχωρηθείς και ως ο καταλληλότερος. Θα αποκτήσεις όνομα δυνατό και εμπορεύσιμο, όπως Καραμανλής Παπανδρέου Μητσοτάκης. Μεγάλη κληρονομιά το όνομα. Αφορολόγητη και άμεσα μεταβιβάσιμη. Ανοίγει πόρτες και κλείνει στόματα. Έχει ιδιότητες μαγικές και μεταφυσικές. Θα διαβείς την Υψηλή Πύλη.  Και τότε… τότε ποιος τη χάρη σου. Εξασφαλισμένοι θώκοι, συντάξεις, προνόμια, επιτροπές, έξοδα παράστασης. Μέχρι τελετή, χτύπα ξύλο και με το συμπάθιο δηλαδή,  δημοσία δαπάνη. Λαμπρή επαγγελματική σταδιοδρομία και αποκατάσταση.

-Μα στο θέμα μας τώρα. Αυτοί θα ρίχνουν λάσπη κι εμείς τσιμέντο. Έκαστος  στο είδος του κι η κοπριά στα λάχανα. Το χρέος θα αυξηθεί κι οι τραπεζίτες θα σε στηρίξουν. Στο κάτω κάτω, η πλέμπα θα πληρώσει τα τσιμέντα και το χρέος. Ούτε εσύ ούτε εγώ. Θυμήσου το 2004.

-Ας πέσουν πρώτα τα μπετά.

-Η εξουσία είναι εθιστική.

Του πάσαρε τον παραφουσκωμένο χαρτοφύλακα κι έγινε μπουχός για να προλάβει και τους υπόλοιπους τοπάρχες.

Εν κατακλείδι

Χορηγήθηκε η εθιμοτυπική προεκλογική ενίσχυση στον τοπικό μηχανισμό του φέουδου. Για την εξυπηρέτηση της μεγάλης εκλογικής πελατείας των ΚΑΠΗ* και του διαρκώς γηράσκοντος πληθυσμού ανακοινώθηκε η δημιουργία  του γλωσσοαφασικού μπλα μπλα, μεγαλεπήβολου, πολυδύναμου και … και… κέντρου ή άλλως Γηροκομείου εις την μαλλιαρήν καθώς και η πλατεία Χαρίλαου Μητσοτάκη (για αυτήν σύντομα νεότερα).

Από το χαρτοφύλακα έχασκαν τα ξεχασμένα σχέδια  της  Κακοτεχνικής.

Η δε μακέτα της Βιοφιάλ (πολιτιστικό κέντρο ‘’ακατάλληλο‘’ για μουσικοχορευτικές πιρουέτες ‘’εθνικοτοπικών συλλόγων’’ ), η προέκταση της οδού Θηβών (μεγάλα οικοδομικά συμφέροντα ετοιμάζονται να υποδεχτούν τα ανήλιαγα  διαμερίσματα που θα σκιάσουν για πάντα τις τελευταίες εναπομείνασες αλάνες και ελεύθερους χώρους  όπου μπορούσε να καταλάβει κανείς τι σημαίνει ορίζοντας ), οι ομιλούντες κάδοι (μέρος του ευρύτερου σχεδιασμού των εργοστασίων διαχείρισης απορριμμάτων), το σκέπασμα του ποταμού Φλέβας Εσχατιάς (έγκλημα τριτοκοσμικής αντίληψης το θάψιμο του φυσικού περιβάλλοντος στον αστικό χώρο), το πάρκο Τρίτση (ύαινες, τσακάλια μαζί με πληθώρα αρπακτικών ετοιμάζουν την επέλαση της ιδιωτικοποίησης ), η Αγ. Νικολάου (πεζοδρόμια-ποδηλατοδρόμια-παγοδρόμια ,‘’γιατί έτσι  θέμε’’), το υπόγειο Πάρκινγκ στην κεντρική πλατεία (πολλά τσιμέντα, ακόμα περισσότερα ‘’λεφτά υπάρχουν’’ με ελάχιστες θέσεις στάθμευσης για ακόμη μεγαλύτερη ταλαιπωρία), τα ελικοδρόμια (έτσι για το πρωτοπόρον της υπόθεσης - τζερτζελές να γίνεται) και το τρενάκι του Ιλίου (τουριστική ατραξιόν μιμητισμού της βλαχομπαρόκ αισθητικής) ξεσκονίζονται και ακολουθούν μαζί με άλλα ‘’μεγάλα έργα’’ στα προσεχώς.

Ας πέσουν πρώτα τα μπετά.
Στο κάτω κάτω, η πλέμπα θα πληρώσει τα τσιμέντα και το χρέος.

*Οι ηλικιωμένοι όμως δεν πάσχουν από αλτσχάιμερ ως οι τοπάρχαι πιστεύουν. Έχουν παιδιά κι εγγόνια. Βλέπουν την κατάντια στην παιδεία και την υγεία. Ακούν την ηχώ των αδειανών ονείρων. Αντιμετωπίζουν τον αξιακό ξεπεσμό της κοινωνίας, αν και αξίες άλλες των οικονομικών το προτεκτοράτο ποτέ δεν έμαθε (κλέβε για να φας κρύψε για να έχεις). Οι ηλικιωμένοι δε ζουν στην εικονική πραγματικότητα των τοπαρχών. Δεν ανέχονται άλλο μαυρογυαλούρους και βλαχοδημάρχους. Χόρτασαν διεκπεραιωτές αλλότριων συμφερόντων, αυτόκλητους σωτήρες, εθνάρχες και γέρους της δημοκρατίας. Αισθάνονται τις ρωγμές των Επερχόμενων γεγονότων 

Μια ζωή ...ποδήλατο. Όλο ...ορθοπεταλιά και ανηφόρα.

ή Tώρα ή Ποτέ

 απόσπασμα  ενυπνίου  μυθεύματος

Τρίτη 10 Σεπτεμβρίου 2013

Καταζητούνται


Καταζητούνται όσοι αρπάζουν χώρες.


Καταζητούνται όσοι στραγγαλίζουν μισθούς κι εξολο­θρεύουν θέσεις εργασίας.

Καταζητούνται όσοι καταπατούν τη γη, δηλητηριάζουν το νερό και κλέβουν τον αέρα.

Καταζητούνται όσοι διακινούν τον φόβο.



πηγή  αριστερό blog ,  ''Οι μέρες αφηγούνται'' του Eduardo Galeano,  εκδόσεις  Πάπυρος
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...