Μαργαρίτα Μανώλη, εικόνες σύντομες

Τα καινούργια παπούτσια

Ξύπνησε νωρίς όπως πάντα, έβαλε το μπρίκι στη φωτιά και την ίδια στιγμή άνοιξε το παράθυρο να δει τον καιρό, πάντα το ‘κανε αυτό τα πρωινά προτού φύγει για τη δουλειά, ήθελε να ξέρει, κι ας μην είχε καμιά διαφορά  ο καιρός στην άχαρη μουντή δουλειά της, δέκα ώρες σκυμμένη σε μια μηχανή, γάζωνε υφάσματα, τώρα τελευταία είχε πέσει η ζήτηση και τ’ αφεντικό ήταν όλο μούτρα, μουρμούραγε συνέχεια πως δεν τα ‘βγαζε πέρα, αλλά όχι σήμερα, σήμερα δε θα σκεφτόταν τη δουλειά, σήμερα θα πήγαινε για ψώνια, από μέρες το παιδί τής γκρίνιαζε πως τα παπούτσια του είχαν τρυπήσει, ε, τι περιμένεις; μονοφόρι πρωί βράδυ, αυτά έβαζε στο σχολείο βρέξει- χιονίσει, μ’ αυτά κλωτσούσε μπάλα στο τελευταίο άχτιστο οικόπεδο της γειτονιάς, είχε μαζέψει λίγα-λίγα τα χρήματα για τα παπούτσια, τ’ απόγευμα που σχόλαγε θα πέρναγε οπωσδήποτε  απ’ το μαγαζί.

Καθώς γύριζε σπίτι, εκεί  στη διασταύρωση είδε κόσμο μαζεμένο, αλαφιάστηκε, έτρεξε ξέπνοη, αναγνώρισε το πρωινό φουτεράκι, το πόδι έλειπε, σωριάστηκε στο δρόμο, οι τσάντες τής έφυγαν απ’ τα χέρια, το περιεχόμενό τους  σκόρπισε γύρω. Τα καινούργια παπούτσια την περιγελούσαν...

Ερημία

Tην πάντρεψαν στα εικοσιπέντε με έναν ξενομερίτη, αρκετά χρόνια μεγαλύτερό της, είχε βλέπεις ένα μικρό κουσούρι, φορούσε γυαλιά, κι οι νέοι του τόπου της δεν της έστελναν προξενιά, εκείνος ήταν μάστορας, συχνά έλειπε από το σπίτι, όταν γύριζε έσπερνε κι από ένα παιδί, 8 παιδιά τα ανάστησε όπως μπόρεσε, έτρωγε και ξύλο κάπου κάπου, στον καιρό της αυτό δεν ήταν πρωτόγνωρο, όταν εκείνος πέθανε, ανάπνευσε λίγο, οχτώ παιδιά και κανένα δεν τη συντρόφευε στα γεράματά της, ο ένας ξενιτεύτηκε στη Γερμανία στα πέτρινα χρόνια της φτώχειας και της ερήμωσης της επαρχίας, δεν ξαναγύρισε ποτέ, ο άλλος εσωτερικός μετανάστης στη μεγάλη πόλη, έχασε το χέρι του σ’ ένα εργατικό ατύχημα και ψωμοζούσε με την αποζημίωση, περήφανος να επιστρέψει στο πατρικό, η μία κόρη πέθανε στη γέννα, η άλλη πέτρα είχε ρίξει πίσω κι ούτε στην κηδεία του πατέρα της δεν πάτησε κι οι υπόλοιποι σκόρπιοι εδώ και κει να βολοδέρνουν, εκείνη μαραίνονταν μονάχη της, τα βράδια αγριεύονταν λίγο, μιλούσε του σχωρεμένου, τριάντα χρόνια φευγάτος κι αυτός, προσκύναγε τις φωτογραφίες σαν νάταν εικονίσματα, νεκροί και ζωντανοί παραταγμένοι όλοι πάνω στο μπαουλάκι της προίκας της…

τα κείμενα δημοσιεύτηκαν στο www.artinews.gr

η φωτογραφία της γιαγιάς http://www.acrobase.org/xenios/photo-karpathos.html

Η Τρικυμία του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ στο θέατρο του Πάρκου Τρίτση

Την Κυριακή, 11 Ιουνίου στις 9μ.μ., στο θέατρο του Πάρκου Αντώνης Τρίτσης, η θεατρική ομάδα  ΟΝΕΙΡΟΒΑΤΕΣ  παρουσιάζει ένα παραμυθόδραμα, το τελευταίο έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, την ΤΡΙΚΥΜΙΑ. Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Η Τρικυμία αποτελεί μια αλληγορία, μια ονειρική φαντασία στην οποία μαγεία, νεράιδες, νάνοι, ξωτικά, εξόριστοι δούκες, τρικυμίες, εκδίκηση και ίντριγκα συνυπάρχουν με μια ιστορία αγάπης. Ο Σαίξπηρ στην Τρικυμία μας αφήνει την παρακαταθήκη του. Με σοφία, καλοσύνη και συγχωρητικότητα προσεγγίζει τους ήρωές του, σχολιάζοντας την αντίθεση φύσης-πολιτισμού. Κυρίαρχο θέμα του έργου, οι σχέσεις εξουσίας σε όλα τα επίπεδα. Οι ιδέες της συμφιλίωσης και της δικαιοσύνης λυτρώνουν και αναγεννούν. 

 …έχοντας υποτάξει τα ισχυρά πνεύματα και τα ξωτικά ο Πρόσπερο μπορεί πια και εξουσιάζει τους ανέμους και τα κύματα της θάλασσας. Με δική του διαταγή ξεσήκωσαν μια μέρα μια τρομερή τρικυμία. Ένα μεγάλο και όμορφο καράβι πάλευε με τα κύματα, κινδυνεύοντας να καταποντιστεί από στιγμή σε στιγμή. Ο Πρόσπερο δείχνει στην κόρη του το καράβι, λέγοντάς της «είναι γεμάτο από ανθρώπους σαν κι εμάς».

Η Μιράντα του απαντά: «Ω καλέ μου πατέρα… αν ξεσήκωσες αυτή τη φοβερή καταιγίδα με τα μαγικά σου τεχνάσματα, λυπήσου αυτούς τους δύστυχους. Κοίτα! Το καράβι θα γίνει κομμάτια. Φτωχές ψυχές! Θα πεθάνουν όλες τους. Αν είχα τη δύναμη, θα εξαφάνιζα τη θάλασσα κάτω από τη γη, για να μην αφήσω να χαθεί το ωραίο καράβι με τις πολύτιμες ψυχές που μεταφέρει».

Κυριακή, 11 Ιουνίου στις 9μ.μ. θέατρο Πάρκου Αντώνης Τρίτσης
«Η ΤΡΙΚΥΜΙΑ» του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ από τους ΟΝΕΙΡΟΒΑΤΕΣ 
Είσοδος ελεύθερη

 

Στο Ίλιον ζούσαν άνθρωποι

Graecopithecus freybergi

Στα μυστικά του Πάρκου - μέρος δεύτερον

Είναι γεγονός. Στο Ίλιον, κατά το μακρινό παρελθόν ζούσαν άνθρωποι!
Σήμερα, μαϊμούδες.*
 

Ο «Έλληνας» Γκρεκοπίθηκoς και όχι ο «Αφρικανός» Σαχελάνθρωπος είναι ο πρώτος προάνθρωπος. Ο παλαιοντολόγος δρ Αντώνης Βιβάλδης χρησιμοποιώντας εξελιγμένες μεθόδους μικροκβαντικής  απεικονιστικής τομογραφίας καταρρίπτει κάθε αμφιβολία. Το απολίθωμα της κάτω γνάθου του Graecopithecus freybergi που ανευρέθη στο Πάρκο Τρίτση, έχει ηλικία 7,2 εκατομμυρίων ετών. Η χρονολόγηση του Γκρεκοπίθηκου μας επιτρέπει να μετακινήσουμε τον διαχωρισμό ανθρώπου-χιμπατζή στην περιοχή της Μεσογείου και όχι της Αφρικής.

Πάρκο κλειστό. Ανασκαφές σε εξέλιξη

Ήδη ξεκινούν διαδικασίες απαλλοτρίωσης στο απροσπέλαστο για το κοινό τμήμα του Πύργου Βασιλίσσης όπου το 1944 βρέθηκαν τα απολιθώματα τα οποία και απεκρύβησαν, για ευνόητους λόγους από το επιστημονικό κατεστημένο. Ο χώρος ορίζεται σαν ιδιωτικός, μα τα συμβόλαια κυριότητας είναι του 1942-44, και τότε είχαμε κατοχή, δηλώνει χαρακτηριστικά η επίκουρος καθηγήτρια κρυπτοζωολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Ευρώπη Μπαμπουίνου – Χατζηναζή, τονίζοντας κατηγορηματικά πως οι έρευνες στο χώρο του Πάρκου Τρίτση πρέπει να επισπευσθούν. Ξένοι παλαιοντολόγοι εμφανίσθηκαν επιφυλακτικοί και αναφέρουν στο "New Scientist" ότι πρέπει να υπάρξουν περισσότερα ευρήματα. Όπως ανακοινώθηκε οι ανασκαφές θα ξεκινήσουν άμεσα, ενώ για την  ολοκλήρωσή τους θεωρείται πιθανόν να  απαιτηθεί η δέσμευση όλης της έκτασης του Πάρκου Α.Τρίτσης.

Ο γερμανός βιολόγος Χανς Κουρτ Μένγκελε του Πανεπιστημίου της Τυμβίγγης επιμένει πως η ύπαρξη της κάτω  γνάθου δεν αποτελεί από μόνη της ισχυρό αποδεικτικό στοιχείο, τέτοιο που να κλονίζει την εξελικτική θεωρία. Κινούμαστε στα όρια στατιστικού λάθους των ραδιοϊσοτόπων, συμπληρώνει ο Δρ Μένγκελε, κι αυτό γιατί πολύ απλά, στην φυλογενετική εξέλιξη, οι ανθρωπολόγοι επαληθεύουν τα προ εβδομηκονταετίας συμπεράσματα  του ερευνητή πατέρα μου. Κορωνίδα της εξέλιξης των ειδών είναι η Aryan Gothic φυλή˙ η κορυφαία στην διατροφική αλυσίδα. Αυτή του Ελλαδοπίθηκου είναι ασθενεστέρα, υπολειπόμενη και υποτελής. Απόδειξη  ζωντανή άλλωστε αποτελούν οι σημερινοί της απόγονοι, οι οποίοι, όταν δεν σέρνονται, περπατούν εις τα τέσσερα.

Οι έλληνες επιστήμονες, καταγγέλλουν ότι  στο  Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν της Ουάσιγκτον συγκεντρώθηκαν κατά τις τελευταίες δεκαετίες περίπου πεντακόσια αρχαία ελληνικά κρανία. Πώς και γιατί έγινε ή εξαγωγή αυτών των ευρημάτων; Με τίνος την άδεια; Φοβούμενοι όμως να κάνουν περαιτέρω δηλώσεις και συσχετισμούς, επιφυλάσσονται συντασσόμενοι για λόγους «εθνικού συμφέροντος» με την άποψη του γερμανού συναδέλφου τους.

 

Τη σκοτεινιά της καταγωγής των ειδών διακηρύττουν οι κλεπταποδόχοι της ιστορίας οι φύλακες του Ψεύδους.

Λάβετε φάγετε. Αυτό είναι το Σώμα Μου. Αυτό είναι το Αίμα Μου. Είπε.

Τα παιδιά του Κρόνου αχόρταγα. Δεν αρκεστήκαν. Στρώθηκαν στου Θυέστη το τραπέζι. Υεμένη Συρία Παλαιστίνη Ουκρανία - εξ αγχιστείας συγγενείς.

Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Ιλίου. Μπολιντιζμός.

Η διευθύντρια του υπ΄ ανέγερσιν Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Ιλίου, κ. Αρετή Θνησιγαλιά, μας ξεναγεί στις αδειανές προθήκες.

«Εδώ αναμένεται να τοποθετηθεί η προγονική Κάτω Γνάθος»… όταν και άμα επιστραφεί από το Πανεπιστήμιο της Τυμβίγγης. Ήδη βρισκόμαστε σε καλό σημείο. Δρομολογούνται θετικές εξελίξεις.

-Όταν και άμα … ξανάπε.

Στην αδειανή αίθουσα αντηχούσαν οιμωγές θρησκευτικού παραληρήματος. Οι Εμπόροι με τα μαύρα. Περιέφεραν το τέταρτο σωζόμενο κρανίο του Ιερού προφήτη Θεοδοσίου Μεχμέτ πασά˙ του Τραπεζίτη Αποκεφαλιστή.

Τα δίποδα τετράποδα. Λειψανοθήκες Ελβετίας. Μαζί τα φάγαμε.

Της ιστορίας τα κενά διαμελίζει αδηφάγα μία Μασέλα ακριβείας.

Το πάνω απ΄αυτήν τμήμα απουσιάζει. Κινούμενη άμμος. Σκοτεινιά. Βάλτοι του νου.

Παπαντρέου Σημίτης Παπαντωνίου Πάγκαλος Βενιζέλος και λοιπές μασέλες του θιάσου. Τοπικές αντιπροσωπείες.

Ρητορεύουν γκλόμπαλ αρλούμπες σοσιαλιστικού νεοφιλελευθερισμού.

Τηλεοπολτός. Οθόνες 98". Αξεσουάρ των κυριλέ ναζιστών των δυτικών προαστείων. Αρχοντοχωριάτικος νεοπλουτισμός.

Δισεκατομμύρια στην Ξετσιπωσιά. Μαζί τα φάγαμε. Μπολιντιζμός.

FIRST WE TAKE MANHATTAN THEN WE TAKE BERLIN

Ο Άρης Πουλιανός σηκώνει το βλέμμα του ψηλά. Πυρ Αείζωον. Αέναον.

Ονειρεύεται το πρώτο ψέλλισμα Λόγου το αρθρωμένο του Αρχανθρώπου.

Πετράλωνα Χαλκιδικής.

Αστέρας πλάνητας φωτίζει το Σπήλαιο. Απαγορεύεται η είσοδος. Η Αρχαία Πυρά.

Ο τυφλός τραγουδιστής, ο ακκορντεονίστας, ξανά στο υπόγειο της πλατείας Ομονοίας. Κι αν χιονίζει και αν βρέχει τ΄αγριολούλουδο αντέχει.

Φεύγανε τα τραίνα για τη Γερμανία.

Δεν γίνεται. Δεν μπορεί. Ο Χρόνος όμοια με φίδι κουλουριάζεται σε χειμερία νάρκη.

-Σε ποια χρονιά είμαστε; 

Σπείρες ατέρμονες ξετυλίγουν το Μίτο της Αριάδνης.

Ένα καράβι κινά για τη Μινώα. Μια τράτα κουρελού έρχεται από τη Σμύρνη. Μέσα σ΄αυτήν βλέπω τον πατέρα. Η Παπαγκίκα τραγουδά για μια γλυκειά Μπουρνοβαλιά. Τηρούν ενός αιώνα σιγή.

-Σε ποια χρονιά είμαστε;

Τα ακίνητα ζωγραφιστά φυλακισμένα ανθρωπάκια του Γαΐτη μέσα από την προθήκη τους, παρατηρούν τα κουρδιστά αεικίνητα πανομοιότυπά τους. Τα ασχημάτιστα πρόσωπά τους θέλουν να κλάψουν μα δεν μπορούν.

Κατά πως πρέπειτους οι κανονισμοί κόσμιας συμπεριφοράς αποκλείουν την οποιαδήποτε μεταξύ τους συζήτηση.

-Σε ποια χρονιά είμαστε;

-Τι σημασία έχει.

-Δώσε κλώτσο να γυρίσει παραμύθι να αρχινίσει!

-Μια φορά κι έναν καιρό, στο χώρο όπου σήμερα βρίσκεται το πάρκο, ζούσε ένας άνθρωπος. Έτρωγε Ιλιόσαυρους και είχε μια μασέλα σαν κι αυτήν εδώ που βλέπεις.

Εν μέσω θέρους χιονοστιβάδα αντιδράσεων προκαλεί η εξαγγελία της δημιουργίας Μουσείου Φυσικής Ιστορίας στο Ίλιον. Οι  Αγ.Ανάργυροι, όπως μας αποκαλύπτουν καλά πληροφορημένες πηγές, δηλώνουν αποφασισμένοι να διεκδικήσουν την ιδιοκτησία της Κάτω Γνάθου και να προβούν σε χρόνο ρεκόρ στην κατασκευή μουσείου αντιστοίχου θεματικής. Δεν απεμπολούμε τίποτα αμαχητί. Το πάρκο Τρίτση είναι ολωνών.

A priori και de facto.

Δικαίωμα στη μασέλα έχουμε και εμείς. Πρωτίστως και ανυπερθέτως.—

 

διαβάστε και:

Potential hominin affinities of Graecopithecus from the Late Miocene of Europe

http://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0177127

Helladopithecus είναι η σωστή ταξινομική ονοματοδοσία για τον Greacopithecus

http://www.aee.gr/hellenic/98%20Archive/2010-2019/2017/170601%20Helladopithecus.htm

Ανθρωπολογική Εταιρεία Ελλάδος

http://www.aee.gr/

***

ο ξάδερφος από το Αμέρικα-Nasa Live
http://katoikoiiliou.blogspot.gr/2014/01/blog-post_16.html

Το Πάρκο Τρίτση και Τα Μυστικά του. Χλωρίδα και Πανίδα
http://katoikoiiliou.blogspot.gr/2014/09/blog-post_17.html

Δημοτικό Σκυλάδικο στο Ίλιον
http://katoikoiiliou.blogspot.gr/2017/01/blog-post_25.html

Παραιτείται ο Ζενέτος ;
http://katoikoiiliou.blogspot.gr/2016/09/blog-post.html

Ίλιον, το τέλος των ποδηλατοδρόμων - το ευτυχές ατύχημα της Χέλγκας
http://katoikoiiliou.blogspot.gr/2014/02/blog-post_21.html

Ίλιον Καρναβάλι, μετασχηματίστηκε ο Δήμος σε ομόρρυθμη εταιρεία
http://katoikoiiliou.blogspot.gr/2014/01/blog-post_31.html

Ίλιον, Δημοτικό συμβούλιο Jazz in the Park
http://katoikoiiliou.blogspot.gr/2014/04/jazz-in-park.html